- Kategori
- Gündelik Yaşam
İrade sınırsız güç değil

İrademizle her güçlüğü yeneceğimiz söylenir ya da biz öyle zannederiz. İrade sonuçta yapabilme becerisiyle sınırlı. Ölünceye kadar bekle. Bekleriz. Şunu yapma. Yapmayız da bu, bu kadar basit olmamalı.
İrade göstermenin bir bedeli vardır ve biz işte bu bedele/yansımaya karşı koyamayız. Değilse ömür boyu bekleriz ne olacak ki…
İradeyi sınırsız güç olarak görmek hata. İrade daha çok yaptırmayan bir fonksiyon. Yani kendini tutacaksın. Bu daha zor. Keşke yaptıran olsaydı. Dalgalara karşı koy yerine dalgalara kendini bırak gibi.
Ben irade mekanizmasının çok sık kullanılmasının doğru olmadığını düşünüyorum. Sonuçta zorlama. Bir bedeli olacak. Ve bu bedeli varlığımız (vücudumuz, kalbimiz, ruhumuz, beynimiz) ödeyecek. Bunlar da taştan demirden değil. Vücut istem dışı hareketlere tepki verir. “Bir saat gözlerini kırpmadan dur” Hadi durabileceğini varsayalım. Bu eylemi yaparken vücut kasılmayacak mı?
“İradeli ol” boş bir laf. İsteğimin tersine hareket edersem mutsuz olurum. Ama elbette bazen irademizi kullanmamız gerekebilir de ben kişilerin böyle durumda irade göstermeye zorlanmalarını yanlış buluyorum. Uzman yardımı, tıbbi yollar, teknikler, tıbbi yardım vs olmalı. Adam tiryaki, ne yapsa sigarayı bırakamıyor. İradeni zorla diyorsunuz. Yapamayınca da iradesiz diyorsunuz. Son derece yanlış.
İrade göstererek belki her şeyi yapabilirsiniz ama bence bu yol denenmemeli. Aslında normal gücünüzle yapamadığınız şeyleri iradenizle halletmeye çalışmak yokuşta gaza basmak gibi bir şey. Kaldı ki insan motor da değil.
Hele de yapamayacağımız şeyleri iradeyle yapmaya çalışmak insanı bitirir. İrade vücudun, ruhun, kalbin ya da beynin zorlanmasıysa irade göstererek iyi olmanız mümkün mü? Nefsine hâkim ol. Olursun da bir noktadan sonra damar çatlar. Bence iradeye mecbur kalırsak başvurmalıyız. Uçurumun kenarına tutunduk. Yarım saat dayanabilirsek kurtulacağız. İşte bu gerekli bir irade. Öleceğiz, kalacağız, yarım saat dayanacağız.