- Kategori
- İş Yaşamı - Kariyer
İş aramanın dayanılmaz ağırlığı

İş bulmanın daha kolay olacağını düşünürdüm. Ne kadar yanıldığımı görüyorum son günlerde. Tam 2 aydır iş arıyorum ve hala olumlu bir gelişme yok. Hergün bir yığın gazetenin başına oturuyorum her sabah, oğlumu okula gönderdikten sonra. Uygun ilanları işaretleyip arıyorum, adres alıp gidiyorum. Gazete ve yol parasına hatrı geçer bir para harcadım şimdiye kadar. Ama hala bir sonuç yok ne yazıkki.
İnsan gidip gördükçe neler varmış diyor, benimde şaşırdığım çok olay oldu bu iş görüşmelerinde. Gülsem mi, ağlasam mı şaşırdım doğrusu.
İki iş görüşmem hüsranla sonuçlandı, nedeni üniversite mezunu bir insanı yanlarında iki kuruşa çalıştırmak ayıp olurmuş, onlar daha düşük bir eğitim seviyesinde insan arıyorlarmış, çok afedermişim beni oraya kadar yormuşlar, üniversite mezunu olduğumu bilseler çağırmazlarmış. Yahu ben belki kabul edeceğim size ne oluyor kardeşim.
Diğer bir iş görüşmesi, ofis temizliği, telefon, muhasebe, çay ve kahve servisi ve bunların bulaşığı, dışarı işleri(banka ve muhasebeciyle görüşme)vb.450 ytl.Şaka gibi...
Bir dersaneden teklif aldım OKS'ye hazırlık sınıfı için. En sevdiğim iş fakat şartlarda harika. Çok düşük bir ücrete, sigortasız çalışmak...
Bir başka yer; görüşmeye çağırdılar gittim. Patron 60 yaşlarında bir bey. Önce soru sormaya başladı. Fakat sorular ilginç.''Eşinle görücü usülümü evlendin?, Eşin sana evde ne kadar vakit ayırır v.b.''Şoka girdim sorular karşısında fakat asıl şok daha sonra geldi. Bana resmen kendisine arkadaşlık edecek birini aradığını, işi bilip bilmememin çokta önemli olmadığını söyledi. Gezmeyi çok severmiş, gezecekmişiz birlikte, sonra sorun olmasınmış. Duyduklarıma inanamadım. Kızıp çıktım oradan ve iki gündür arayıp duruyorlar , belki fikrim değişmiştir diye...Düzgün bir yer olsa aramazlardı emin olun.
Yine bir iş görüşmesi fakat bu kez çok harika bir yerdeyim. Çok beğendim bu yeri. Ve tıpkı bir önceki çalıştığım yere benziyor. Hiç zorlanmayacağıma eminim. Hemen alıştım zaten. Patronu bekliyorum görüşme için. Nihayet geldi 1, 5 saat sonra. Adam tam bir saf, hiç birşeyden anlamıyor ve ne dersen inanıyor. Bana 2 ay olduğunu işyererini açalı, kızların onu işi biliyoruz diye kandırdığını ve işe girdiklerini, hatta bir öncekinin pc.yi açıp kapamayı bile bilmediğini , artık bıktığını söyledi.
Bu kadar dertleştiğimiz hatta çokta iyi anlaştığımız halde aramadığına göre yine kandı birine:)))
Daha çok var ama burada keseyim, bu gidişle çok daha uzar gider bu liste. Bazen düşünüyorumda bana özelmi basıyor gazete bu ilanları acaba. Boşuna uğraşmayın delirmeye yok niyetim...
Gerçekten iş bulmak çok zor, ülkenin durumu içler acısı. Yaşları benden kaç yaş küçük, işe ihtiyacı olan, sigortasız ve çok düşük maaşlara kanaat eden o kadar insan varki, işverenlerde bunun farkında ve üç kişinin işini bir kişiye çok daha ucuza yaptıracak kadar vicdansız olabiliyorlar. Dilerim tüm bunlar yakın bir zamanda düzelir...