- Kategori
- Şiir
İsimsiz şiirlerim
Yavaş yavaş yaşlanıyorum(z).
Bazen ürkütüyor beni bu düşünce
Apaçık korkuyorum yaşlanmaktan
Ya da yalnız kalmaktan.
Derdim kalabalıklar değil
Kendimi çoğaltamamak
Dahası, eksiliyorum…
Kendimi dolduruyorum
Bir su bardağının içine
Tek yudumluk hayatıma bakıyorum
İşte ömür dedikleri bu
Kaçsam nereye
Göçsem nereye
Küçümsemiyorum, azımsıyorum
Darlanıyorum, sığmıyorum…
Vaktin hangisi er hangisi geç
Hayatın başı;
Güneşin doğuşu mu, batışı mı?
Sormuyorum, sorguluyorum.
Dökülüyor incilerim, pullarım
Kirpiklerim, kaşlarım
Ela, mavi, yeşil değil de gözlerim
Ne renk gördüğümü (kördüğümü)
Körlüğümü,
Ben de bilmiyorum…
Depremlerle sarsılıyorum
Bir tek içimdeki ışıkla
Apaydınlık aydınlanıyorum
Yükseltilip göklere bırakılıyorum
Asfalt kan
Yol kafes
Kuşlar kanatsız
Kırıldım, uçamıyorum…
ALAZ
(Yine konuştu yüreğim, etten kandan yanıyla.
Biliyorum içimde korkak bir çocuk var…)
- Toplam blog
- : 20
- : 164
- Kayıt tarihi
- : 18.09.15
Memleketim Zonguldak yani emeğin başkenti... Ben de cümleler önce kara taşlardan süzülüyor... Ben..