- Kategori
- Şiir
Issız
Varlığın ıssızlaştırıyor o anı
Arsızlaşıyor kollarında zaman.
Taşlaşan kalbinden
Çıkmazken güzel bir söz
Tenimden siliniyor ellerinin izleri
Hiçliğin orta yerinde bir kadın
Anlamsızlığın eşiğinde bir erkek
Çırpınıyor umuda doğru.
Yoksun, silik anılar arasında
Yüreğime oturan acıyı
Hasretten sanma
O sadece sevgisizliğin
Dibe vurmuşluğudur.
Belgin TURAN 24/09/2009