- Kategori
- Şiir
Sözüm yok ruhu ölmüşlere
Ölülere şiirler gönderirim
Hatta yaşarken sevdikleri
Şarkıları söylerim onları anarken.
Hayatında hiç evlenmemiş
Yaşını sorunca ‘daha yaşım başım kaç’ diyen,
Bu yüzden aynalara yıllarca küsen,
Komşumuz Fehime’ye,
“Kara tren gelmez ola
Düdüğünü çalmaz ola”
Türküsünü mesela.
Fehime diyorum
Çünkü ona teyze dersem
Gücenir, bozulur, neme lazım.
Zannınca daha o bir genç kız,
Kız olmasına kız da,
Yaş mevzu bahis değil aramızda.
Yeşil gözlü serüven dolu
Dili ile hepimizi büyüleyen
Saçlarımı özenle ören babaanneme,
Cesaretle saflığı bir arada barındıran,
Konu komşuya bitkilerle şifa dağıtan,
Ay yüzlü anneanneme,
Sevdasız solan günlere dair,
öbek öbek şiirler yazar,
yine de aç kalır bir yanım, tıpkı onların ki gibi.
Kendinden emin, dünyayı bir pula satan,
Çapkınlıklarını dozunda tutan,
Dedelerime, kucak dolusu türküler yollarım,
Belki duyarlar diye.
Babamın şefkatli yüreğine,
Türkülerin hasını, hasretle koklaşan şiirlerimi,
der top eder, gözyaşlarıma sarar,
yüreğine merhem diye sürmek isterim.
Aklıma gelen dosta, akrabaya, konu komşuya,
Bir armağanım vardır, şarkıdan, şiirden yana.
Bir ruhu ölmüşlere,
Yoktur, sözüm, şarkım, şiirim,
Onlar kalbimde de öldüğü için.
Belgin Turan 06/10/2009
- Toplam blog
- : 439
- : 512
- Kayıt tarihi
- : 04.02.09
Lisansını Anadolu Üniversitesi/ İşletme Bölümü ve Anadolu Üniversitesi/ Sosyoloji Bölümlerinde “O..