- Kategori
- Fotoğraf
İstanbul'da parlar fotoğraf makinamın merceği
Fotoğraf, bir anının, bir yüzün ya da yaşamın hapsolmasıdır karelere. Kadınların moda adı altında objeleştirilmesi, sanki hep genç kalacakmışız gibi albümler boyu taşıdığımız ölümsüzlük muskadır. Ama bir tutkudur aynı zamanda fotoğraf, gölgelerde, doğada ve insanların arasında zamanı durdurmanın sanata dönüştüğü ışık yoldur.
Ve dünyanın başka hiçbir yerinde İstanbul gibi, foto-objesi olmanın gururunu taşıyacak bir şehir olduğunu düşünmüyorum. Çünkü, o gelin başı gibi süslüdür, meyve salatası kadar renkli ve insanlarıyla bir türlü tenceresi gibi çeşitlidir, baharatlı, çeşnili ve lezzetli. Eminönü, Beyoğlu, vapurları, boğazı, kız kulesi, surları, gökyüzünden cennete uzanan boy boy minareleri…
Bir masaldır 7 Tepeli İstanbul, sonu her zaman mutlu bitmese de ve hep gülümser fotoğrafını çeken büyülenmişlere. Eğer etrafınızdaki yaşamı, evreni poz veren bir portre olarak görüyorsanız iki elinizin işaret ve baş parmağı da yeter. Vapur’a biniş sebebiniz değişsin; işe, okula giderken zamandan çalın ve gözünüzün bakış açısını değiştirin. O insanlar artık sizin ruhunuzun gölgesi olsun, çektiğiniz resimlerle.
Yalnızlık da bir yerdir, bir kuşun tünediği zemin cennetin arka planını getiri peşi sıra ve masumiyet, aşk, hüzün sanata daha çok yakışır bir fotoğraf makinesi yardımıyla. İstanbul tüm güzellikleri getirir ayaklarınızın ardına eğer zamanı durdurmak isterseniz bünyesinde. Ben İstanbul’u fotoğraflarla tanımıştım şimdi ben çekiyorum o anların resimlerini; o anlar ki bana İstanbul’u yeniden sevdiren.
(Eminönü'nden bir kare, mevsim güz, çeken Ligeia)
- Toplam blog
- : 39
- : 1464
- Kayıt tarihi
- : 24.06.07
19 yaşında İstanbul Üniversitesi'nde amerikan edebiyatı öğrencisiyim. Hobilerim: okumak, yazmak, fil..