- Kategori
- Şiir
İstanbul

UMUDA
Ey İstanbul,
Nereye dönsem seni görüyorum seni,
Yırtıcı kuşlar üşüşmüş alemin başına
Bütün yollar yeniden kazılıyor
İzleri birer birer çıkıyor güne
Bütün yollar yine sana geliyor.
*
Çılgınlar düşmüş peşine adaletin,
Uzaklaştıkça katılaşıyor kalpler
Güçlülerin tokluktan, açların açlıktan gözü dönmüş
Adalete sırtını dönmüş vicdanı insanlığın,
Umutların yönü yine sana doğru ey İstanbul.
*
Kudüs’ün askerleri çaresiz,
Masum çocuklardan alıyorlar intikamı,
Silahları eritiyor duvarları,
Bir sen kaldın kaleden de kavi
Kabe seni bekliyor aziz İstanbul.
*
Güçlü çok güçlü İstanbul,
Hak sahibi nereye başvuracak
Kim kaldıracak yerden insanlığı
Her yerde savaş var yangın var,
Hakka uzanmış eller seni diliyor İstanbul.
*
Hakka açılmış eller vuramaz baltayı
Sevmek için rengine bakmaz insanın
Özünü görür tenini değil hakka açık gönüller
Yücedir insan öldürmeli değil
Çılgın atlıları dolu dizgin zulmün.
*
Allah’in evinde kaçan sığınmacılar,
Yaşamaktır gelişi en şerefli mahlukun
Ne savaşmaktır, ne gücünü tanıtmak
Beytullah’ın kokusunu alamaz oldu bozuldu insan,
Hadi yeniden uzat elini Aziz İstanbul.
Ra-1Aralık2015