- Kategori
- Gündelik Yaşam
İsterdim ki dinleseydik anımızı.
Bu gün toz duman etraf, bir yanda kadı kızları bir yanda adını kendi koyacaklar...
Neşem kaçtı, adliye koridorlarında. Cümle kurmaktaki acemiliğimiz derdimizi açığında koyamamız.Gene aldı götürdü bir taraf hüzünlerimizi, neşelerimizi, lezzetlerimizi. Aldı dile vurulmamış olanlar durumsuz duruşlarımızı bertaraf edip. Söz demenin ardında durmak lazım dedim, sözü ardına bakıp söylemek ama. Kelimeler cümleye akarken taraf öfkelerimize vardırmadan durmalı ki yazı konuşmanın kemikli hali olsun.Öfke süzgecinden geçmiş daha çok kendimizden.
Kaş yapayım derken göz çıktı, bir köyde bir kız öğretmen oldu, bir şehirde bir kadın kendine küstü, başka bir şehirde başka bir kadın ilkesine vuruldu.
Bence: Bu gün kimsede yazma keyfi kalmadı bir kız bir köyde öğretmen oldu biz biz olmaktan ayrı olduk.
İsterdim ki, bu gün...
Dönebilsem geçmişe denmezleri söylemeyi sustursam.
Desem ki, gel ben sana öyle sevdalıyım ki.
Seninim hemde benimsin öyle çok ki
Bir de üstüne.
İsterdim ki bu gün...
Senin şehrinde seni şehrinden çok seviyorum
Desem ki, şehrin utansa yedi tepede.
Bak işte duramadım gene ne yapayım
Bir de üstüne.
İsterdim ki bu gün...
Gel be yaz bakışlı al işte bak avcumda aşkım
Desem ki, ellerim arar ellerini sıcağında
Tenin öyle yakın bana hala
Bir de üstüne.
İsterdim ki bu gün...
O gün olsun
Hani benim istediğim senin de he artık dediğin
Sonra bana kızdığın bir sürü de laf ettiğin virgülsüz
Bir de üstüne.
...
Bencenot: Demelerimizi anın ve onun durumunda baktığımızda daha bir demiş olmaz mıyız.
Bencenot2: Ben araya gene aşkı sokuşturdum belki ruhumuz ısınır diye.
- Toplam blog
- : 97
- : 635
- Kayıt tarihi
- : 04.01.07
öylecene yazmak istiyorum... Hepsi bu. ..