- Kategori
- İlişkiler
İyi ki Âhiret Var!...

Sevdiklerimizle hiç kavuşmayacak olsa'ydık!...
Bütün meşakkatlerine, çilelerine rağmen, şu fâni dünyâda yaşamak çok güzel...
Fakat, ''Ölüm'' var!..
Keşke Ölüm olmasa idi!..
Keşke sevdiklerimizle birlikte, şu fâni âlem'in güzelliklerini doya doya, hiç bitmeden yaşayabilse idik!...
Keşke!..
Fakat ne çâre ki bu mümkün değil...
İyi ki Rabb'im(iz) Âhiret'i yaratmış...
İyi ki Ora'da, sevdiklerimizle beraber olmayı Va'detmiş...
İyi ki Ora'da yaşlanmak ve ölüm yok!..
İyi ki Ora'da bütün haksızlıkların cezası ve yapılan bütün iyiliklerin de mükâfatı tamı tamına verilecek. Üstelik; zerre kadar iyilik ve zerre kadar kötük, hiç zâyi olmadan...
İnşaAllah bizler Bura'dan, Ora'ya lâyık bir şekilde gideriz de, Sevdiklerimizle ve Rabb'imiz'le birlikte oluruz...
İnanın bütün İsteğim ve arzum bu...
Birgün, ataist bir arkadaşımla konuşurken dedi ki; <âbi sizi="" ahiret'le="" nasıl="" kandırmışlar="" böyle...="">> dedi şakayla karışık.
Kucağında ki 1-2 yaşlarındaki çocuğunu da öpüp duruyordu.
Dedim ki kendisine;
<şu öpüp="" durduğun="" kızın,="" allah="" göstermesin,="" bir="" an="" yok="" olsa="" kucağından="" ve="" bir="" daha="" onu="" göremiyecek="" olsan,="" ne="" yaparsın="" kardeş?...="">> der-demez;
<âbi benim="" işim="" var!...bu="" mevzuyu="" tekrar="" konuşuruz="" sonra...="">> dedi ve müsaade alıp çıktı. Yâ Rab!..Bizi, Sana ve Âhiret'e inanmaktan mahrûm eyleme!.. Ve, her an ona göre yaşamak nasip eyle... Bektaş Azizoğlu
08.05.2008, perşembe
İSTANBUL