Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

20 Mayıs '07

 
Kategori
Anılar
Okunma Sayısı
609
 

Kader (devam)

Kader (devam)
 

Grup neşe içinde "Veremli 3-C" diye bağırarak ilerledi.

Aradan uzun yıllar geçmişti. Mavi gözlü genç, yaşlı adamı hatırladığında her zaman gözleri ıslanırdı. Bu rasgele, bir ıslanma değildi. Bilinen ıslanmaların dışındaydı. Önce sağ gözünden bir damla yaş akardı, yaşadıklarına inat olsun diye. Sonrada sol gözünden yine bir damla yaş akardı, bu da düzeltemedikleri içindi.

Önce sağ gözünü silerdi. Sağ gözünün derinliklerindeki şahikanın nasıl yok edilmeye çalışıldığını siliyordu sanki hafızasından. Bu kaderini, o yaşlı öğretmen belirlemişti. O da yaşaması gerekeni yaşıyordu.

Yeni başladığı zaman görevine, her yeni mezun olan öğretmenler gibi, genç ve idealistti. Vatana, millete hayırlı evlatlar yetiştirecekti. İnatçı ve yenilenen bilgileri ve ölçüleri olmasaydı eğer, sistem dozerinin altında, hem de mesleğe başlamanın altıncı ayında, tüm idealleri ezilecek ve sıradan bir asfalt haline dönüşecekti. Ama, müthiş bir inadı vardı. Asla sıradan olmayacaktı. Yaşadığı her olay, her çelmeler ona yeni bir güç veriyordu. Ve mesleğe ilk başladığı gün kadar azimkâr aynı zamanda idealistti.

Tayin olduğu her yeni okulunda ilk işe başlarken, "Buranın bana ihtiyacı varmış. Kaderindeki gibi yapacaklarını yap, " diye kendi kendine bir yörünge çizerdi.

Ve büyük bir heyecanla, Eğitmek için değil, öğretmek için var gücüyle çalışırdı. İdeallerini çoktan kaybetmiş kişilerin eleştiri ve kıskançlıklarına aldırmadan, yaşam duvarındaki olması gereken yerine kendini oturtmaya çalışıyordu. Bitmez tükenmez enerjisiyle, öğrencilerine ve diğer meslektaşlarına, hem de çevresine yararlı olabilmek için çabalayıp duruyordu. Bunca senedir. Ne vicdansızlıklar görmüştü. Ne terbiyesizlikler. Ne saygısızlıklar. Ne kıskançlıklar. Ne yalakalar. Şimdi, sağ gözünün derinliklerinde duran bu yalnızlık gözyaşını siliyordu sağ eliyle.

Yaşam nedir sorusuna, "Mesleğin senin kimliğindir, mesleğinle varsın ya da yoksun. Mesleğinde en iyi olmak için savaş vermeyeceksen, yaşam oyununda kendi vicdanınla çelişirsin, ve kendi vicdanıyla çelişenler, dürüst bir yaşam kuramazlar, " derdi.

Sonra sol gözünün derinliklerindeki yalnızlığına gelmişti sıra.

Foto: arte en blonc y negro

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Derinliklere götüren bir hikaye ve çokta anlamlı...Sevgi ve saygılar.

Bal Damlaları 
 10.07.2007 10:01
Cevap :
Teşekkür ederim  11.07.2007 19:56
 

Bir yandan hayatla uğraşırken ve sevmediğim bir şehirde okurken, okulumu bitirip te kendime bakabilir hale geldiğimde kendimi çok iyi hissetmiştim. Yurtlarda kalmıştım ve oraları da hiç sevmemiştim. Üniversiteye hiç bir özel çaba sarfetmeden giren ben, duygusallıklarım nedeniyle, doğru düzgün çalışamamıştım ama altı yıllık ağır bir eğitimi bitirmiştim. Bitince "uzman" olmak vardı, yoksa millet ego tatmini yaparak "ne doktorusun" diyerek aslında kendini küçümserken, bunu hiç istemedim. Kazanamadım çünkü yeterince çalışamadım. Ve çalışmadan olmaz. Okuma ve çalışma alışkanlığımı yitirmişken kazara uzman olmak istemezdim. Olunca en iyisi olmalıydım...

derinmavi.. 
 11.06.2007 22:00
Cevap :
İdealler. DOğru bir düşünce. İnsan mesleğinde en iyi olmak için şaba sarfetmelidir.  12.06.2007 21:49
 

Yılmadan, yorulmadan, bıkıp usanmadan idealler uğruna bir arpa boyu da olsa yol almak ne güzel bir duygu. Karınca, Hz İbrahim'in yakılması esnasında ateşi söndürmek için su taşıyormuş. Bu kadar suyla ateş söner mi diye sorduklarında; Hiç değilse safımız belli olur. demiş. Biz yolumuzda yürürken boş veeer diyenler çıkacaktır. Bizim de hiç değilse safımız belli olsun. Selamlar

EĞİTİMCİYİZ 
 21.05.2007 20:00
Cevap :
Her türlü engellemelere rağmen.  21.05.2007 23:00
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 144
Toplam yorum
: 575
Toplam mesaj
: 168
Ort. okunma sayısı
: 895
Kayıt tarihi
: 06.02.07
 
 

Gazete ve kitaplara hep tersten göz atar, daha sonra okumaya başlarım. Bu özelliğim devrik cümlel..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster