- Kategori
- Şiir
Kadının Yüreği'r Ovası
Çukurova’ya Adana’n Seyhan/i
Elif’in, Yüreği’r ovası…
Bebe sırtına kundaklı
Çorlu çocuklu, kocaya ırgat
Bel vermedi hayat!
Yüreğinde yağmur devinir
Bulut çobanıydı pamuk çiçeği gözleri
Elif Elif tozardı boz toprak!..
Kazmaların sapından tutarken Elifana
Yalım yalım vurdu Karac’Oğlan ezgileri
Acıttı sinek çatlatan sıcağı
Belleği cıvıttı(kça).., aktı türkü/kadın yüreği…
Bir öpümlük Seyhan damlasıydı
Irıp ırıp esti
Bir ılgın sevgi vurdu ovaya…
İki kundak arası
Avazı gibi yanık gitti gölgelikten
Ağzı açıkmış toprağın!?
Bilemedi, koca kapısında kaç bahar yaşadığını..?
Ali Akdemir
8 Mart 17
Çukurova