- Kategori
- Felsefe
Kalbi de Sert Olsun
Yüzü sert ise kalbi de sert olsun.
Yüzü sert kalbi yumuşak insanlar varmış.
Varmış diyorum oysa ben de biraz öyleyim.
Bu nasıl bir yaratılıştır?
Yüzü yumuşak kalbi sert olan da var galiba.
Fıtrat tuhaflıkları.
İçi neyse dışı da o olsun ya da tersi.
Bence normal değil yani sorun.
Hani ben de böyleyim ya çocuk bakınca korkup kaçıyor, sevip alışınca kucağımdan inmiyor.
Ne bu şimdi?
İnan hiç suçum yok yüz şeklim böyle
Ama işte neye yarar katil suratlı çok tatlı.
Böyle görünmeyim diye gülümsemeye çalışmaktan dudaklarımın şekli değişti.
Siz sorun görmüyorsunuz tatlı sert yüreği temiz.
Sokakta yüzlerini çeviriyor insanlar ya! Her zaman da güler yüzlü olunamaz ki, gülümseyince sırıtmış oluyorum zaten, tebessüm bize haram!
Hatta ikiyüzlü diyen bile var ki haksız sayılmazlar.
Dışımda kötüyken içimdeki iyiliği nedeyim.
Böyle olanlara tavsiyem hani suratsız görünüyoruz ya insanlara iyi davranmayalım.
Saygı duyuyorlar, biraz da korkuyorlar; altın gibi kalbi varmış, soğuk demir daha uygun!
Tamam kedi yavrusu gibi miyav miyav da olmayalım ama yani akşamları aynaya bakamıyorum, insan kendinden korkar mı ya!
Bugüne kadar höt diyemedim, saygıyı korkuyu suratsız suratımla sağlıyorum.
Suratsız olmamızda sorun yok aynı zamanda iyi kalpli olmamız sorun!