Kalem bıkkınlığı

Bilseydim, bilebilseydim dururdum karşında dik, vururdum!

Yorgunluk var üzerimde, yapış yapış bıkkınlık.

İstanbul'dan olabilir, onun havasından, suyundan; yalanından, yalanımdan. Olmadı, yediklerim etkiledi, içtiğim, düşündüğüm.

Ada'dan olmasın, Taksim'den, o yoldan; gidiş ve dönüşten?

Okuduklarımın bendeki dışa vurumu mu bu yorgunluk, seyrettiklerimin, toplamında hissettiklerimin?

Gelen gidenlerden olmasın? Kısa kalanlardan, uzun? Bitmez konuşmaların sancısı mı yoksa?

Belki, kendimi ifade edememekten bu yorgunluk, atlara uzun uzun bakamamaktan, suya hakkını vererek girememekten.

Kalem bıkkınlığı olmasın?!

Sürekli siyah yazarsan işte böyle yorgun kararırsın.

1. Not: Bende küsen insanların toplamını alırken uykuya yenik düştüm; ah yorgunluğum!....

2. Not:

Yorgunluğumu yormadan,

yorulmadan yaşamasını

öğrenebilseydim,

bilebilseydim hayat,

karşında daha bir

ben dururdum,

vururdum.

Ş.Y.

İzmir. Aşk ve Şiir. Müzik. Kitap. Varlık ve Sözcükler ve .... ..