Kalemimi kırdım...

Sayfamdaki Değerli büyüklerim ve arkadaşlarım bu benim son paylaşımım olacak bugün bir öğretmenimin bana verdiği çok büyük bir dersle gözümü açtım ve uyandım. Hasta olan Nurhan UÇANER GEDİKLİ öğretmenim öyle bir ders vermişti ki bana ve benim gibi hayırsız öğrencilerine … 

Orada hastalığınla uğraşan öğretmenimiz hepimizin kalemini kırmıştı bizleri arkadaşlıktan silmiş hayatımda yeriniz yok demişti. Haklıydı hemde çok haklı… 

Biz hayırsızlar ki, en başta ben olmak üzere öyle bir şeyi unutmuştuk ki, bu dönemde yanında olmamız gerekirken arayıp sormamıştık adeta hayatımızdan bir anda çıkarmıştık öğretmenimizi… 

Neymiş sosyal paylaşım yapıyormuşuz… 

Anladım ki; 

Bizler daha hayatı acısı ile tatlısı ile paylaşmayı beceremiyoruz. Sosyal paylaşım yapmak bizim neyimize… 

Öncelikle değerli öğretmenim sizden çok özür dilerim. Sevgi ve saygı ile ellerinizden öperim. Bu yaptığımın mazereti olmaz ve nedesiniz haklısınız… 

Bundan dolayı kendimden utanıyorum. Sizden hakkınızı helal edin demeye bile yüzüm yok. 

Ama bilmenizi isterim ki; çoğu beni tanıyanlarda bilir her zaman sizden söz ederken size ne kadar minnettar olduğumu dile getirmişimdir. Evet belki kısa bir dönemde bana o kadar çok şeyler kattınız ki bunun hakkı ödenmez. 

Adeta yazmayı, düşünmeyi sizin ile yeniden öğrenmeye başladım. 

Ama anladım ki; daha insan olmayı öğrenememişim… 

Siz affetseniz de ben kendimi affetmiyorum. 

Siz her zaman benim yüreğimin bir köşesinde olacaksınız. 

Sevgi ve saygılarımla… 

Hayırsız kızın Burçak Yazıcı