- Kategori
- Deneme
Kamplaşmanın sonu
Bugün güzel ilimiz İzmir’de eski dostlarla bir araya geldim. Çocukluğumun geçtiği sevgili dostumla uzun yıllar sonra tekrar karşılaştım. Görür görmez hasretle sarıldık birbirimize. Kısa sürede nasılsınlar ve iyi misinlerle birbirimizin halini hatırını sorduk. İkimiz de Türkiye’nin farklı köşelerine dağılmış insanlar olarak bulunduğumuz yerlerde keyiflerimizin nasıl olduğunu sorduk.
Söz bulunduğumuz yerlere gelince ağzımdan çıkan birkaç cümlenin ardından sevgili dostum bulunduğum yerin siyasi görüşünden yola çıkarak beni birkaç saniye içerisinde AKP’li ilan etti, sonraki birkaç saniyede de “eğer silah sıkmak teröristlikse en büyük terörist devlettir” diyerek konuyu kestirip attı.
Üstelik bu arkadaşım benim kendimi her fırsatta kendisini Kemalist olarak tanımlayan birisi olduğumu ve başka herhangi bir siyasi etiketi şiddetle reddettiğimi bilmesine rağmen yaptı. Gerçi günahını almayayım belki unutmuştur yıllar sonra ama çocukluğumuzda saatlerce oturup memleket meselelerini konuştuğumuzu ve ülkenin çıkarlarını her şeyin üzerinde gören bir insan olduğumu bir anda silip atmasını anlamakta çok güçlük çektim.
Ancak sonra çevremde bulunan herhangi bir siyasi görüşe mensup olmayan, futbol taraftarları gibi parti tutmayan ve siyasetin felsefesini yapabilme seviyesindeki radikal bir insan topluğu içerisinde tarafgirlikten uzak, yalnızca ülke çıkarlarını esas alarak steril bir ortamda yaşayıp tartıştığımı fark ettim.
O an ise ülkemde kamplaştığı söylenen insanların ne kadar katı acımasız, bir o kadar mantıktan uzak bir tarafgirleşebildiğine şahit oldum. Oysa benim tanıdığım arkadaşım bu kadar mantık dışı görüşlere sahip bir insan değildi.
İçerisinde bulunduğu katı görüşlü ve tekfirci denilebilecek görüş açısına sahip insanlar topluluğu arkadaşımı hemencecik etiketleyen birisine dönüştürmüştü. Hatta bu kamplaşmanın bir sonucu olarak neredeyse sadece teröristlerin kullandığı jargona yakın bir jargon kullanmaktan imtina etmemişti.
Üzüldüm. Ülkemin bu hale gelmiş olmasına, dostumun bu hale gelmiş olmasına ve ülkemde zaten son derece mantıksız olan siyasi atmosferin var olan son mantık emarelerini de yitirmiş olmasına üzüldüm. Ümit ediyorum ki ülkem bu saçma sapan kamplaşmadan kurtulur. Sağlıcakla kalın, okumayı, araştırmayı ihmal etmeyin.
- Toplam blog
- : 352
- : 2915
- Kayıt tarihi
- : 05.06.10
Jack Amca, düşünsel dünyasındaki gelişmeleri dışa vurmak niyetiyle başladığı yazı yazma sevdasına..