- Kategori
- Gezi - Tatil
Kanada anı defterinden bir yaprak

Kanada. Kış sporlarının, isfanden çınarlarının (maple leaf), geyiklerin, göllerin, akarsuların, şelalelerin, parkların ülkesi. Kanada. Kültürel çeşitliliğin, hoşgörünün, farklılıklara saygının, barışın ülkesi. Kanada. Charles Dickens’ın deyimiyle umudun ve kendini güvende hissetmenin vatanı. Kanada. Buradaki Türk arkadaşların deyimiyle “Can Ada”, canımız olan ada. Öyle olmasına öyle ama, kime sorsanız canımızın öbür yarısı her zaman on bin km. ötedeki yarımadada.
Bütün Türk arkadaşlarımda aynı vatan özlemi, aynı memleket sevgisi, aynı Türkiye hasreti. Birazcık Türkiye, Anadolu, vatan, hasret, memleket, İstanbul, ezan, bayrak, ana, toprak, gurbet deseniz herkesin gözleri yaşarmaya başlıyor.
Size bir soru: Kuzey Amerika’da memleket hasreti nasıl dindirilir? Bazısı Internetten Türk gazetelerini okuyarak kah seviniyor, kah üzülüyor, kah öfkeleniyor. Bazısı depanneur denen dükkanlarda alışveriş yaparken Karaman’da üretilmiş bir Türk bisküvisi buldum diye paketini okşuyor ve seviniyor size ikram ederken. Bazısı avunmak için ofisinin masasına gün batımında İstanbul’un, Kız Kulesi’nin resimlerini koymuş. Bazısı ne kadar Türk sanat musikisi veya türkü varsa mp3 olarak Internetten indiriyor.
Şu gurbet insana neler yaptırıyor... Türkiye’de iken arabeskten nefret eden bir arkadaşım gece gündüz Ferdi Tayfur, Orhan Gencebay hatta Müslüm dinliyor.
Bir diğeri Perşembe akşamları Türk kahvesine gidip yaklaşık 70 Türk erkeğinin (halkın) arasına karışarak çay buharı ve sigara dumanı eşliğinde dev ekranda Kurtlar Vadisi izliyor. Bazı Türkler her hafta bir araya gelip Fenerbahçe maçlarını izliyor ve çiğ köfte partileri yapıyor.
Bir arkadaşım metrodayken herkes kitap okurken umursamaz bir tavırla tesbihini sallayan bıyıklı bir adam gördüğünü ve nasıl sevindiğini anlatıyor: “ ‘Abi Türksün di mi?’ diye sordum. ‘Evvel Allah. Sen nerdensin gardaş? Memleket nire? Nasıl geldin buralara birader? Gemiden mi atladın?’ diye muhabbete girince adama sarılasım geldi.”
Ahh gurbet. Memleket. Hasret.
Fahri Karakaş, 2005