- Kategori
- Anneler Günü
Kanım nasip olmadı anneme!
Doktor “annene bir ünite kan verelim öyle çıkarırsın” demişti.
İstanbul’da aramadığım yer kalmadı. Yok. İzmit, Adapazarı her yeri araştırdım. Yok.
Çapa’daki görevliye “kendi kanımın tuttuğunu” söylemiştim ilk gün gittiğimde!
“Sen zayıfsın! Alamayız!” Demişti.
Çarşamba gittim tekrar!
“Yok!”
“Benim kanım tutuyor! Benden alın!”
Uykusuzluktan gözlerimin feri sönmüş durumdayım!
“Alamayız senden! Zayıf görünüyorsun!”
“Ben iyiyim! Yorgunum da!”
Baktı tansiyonuma!
“Tansiyonun çok iyi! Git karnını doyur gel!”
Gittim güzel bir ziyafet çektim kendime. Geldim kan verme bölümündeki kaskatı sedire uzandım!
Kanım akıyor poşete!..
Hemşire poşeti alırken “ yarım saat kalkma!” diye tembihledi, gitti!
Kafamın altında yastık olmadan uyuyamam! Yavaştan bir sıkıntı başladı bende! Kalktım başımın ucundaki pencereyi açtım! Fakat sıkıntım daha da arttı! Öleceğim sanki! Sedirde oturdum!
“Hemşire Hanım bana bir şeyler oluyor!”
Koşarak geldi!
“ Niye kalktın? Yarım saat uzanacaksın demedim mi?”
“Sıkıntı bastı!”
Tansiyonuma baktı!
“ Beşe düşmüş tansiyonun! Yat hemen!”
“Yüzümü yıkayayım bari!”
“Olmaz! Yat!”
Bir saat yattım o korkuyla!
Baktım iyiyim kalktım! Lavaboda yüzümü yıkadım, hemşirenin yanına gittim!
“Gece dokuzda gel al kanını!”
Tam yedi saat var! Fatih’te oturan bacanağa gittim!..
Hastaneye kanı götürdüğümde saat gecenin on buçuğuydu. Kan merkezine teslim ettim kanı. Sabah saat onda vereceklerdi!
Annem uyuyordu!
Eve geldim, hemen yattım! Sabah dokuzda hastanede olacağım!
Nasip olmadı.
Annem sabah dokuzda hakkın rahmetine kavuşmuştu!
Doktor başsağlığı diledi ve “kanını hibe et de birine faydası olsun!” dedi.
Hastanenin kan bankasına bildirdim.
- Toplam blog
- : 1640
- : 466
- Kayıt tarihi
- : 27.01.07
Doğum tarihim değişmedi ama çok şey değişti bu güne kadar. En başta, dede oluyorum! Evet; şaşırdı..