- Kategori
- Deneme
Kapılar, kapılar...
Kapılar, kapılar..
Ahşap kapılar, ceviz kapılar ve şimdiki demir kapılar....
Yakın zamana kadar derin anlamları vardı kapıların...
Candan dostluklar, samimiyetler anlatılırdı tek cümleyle:
"Kapımız her aman size açık, çekinmeyin, gelin"...
Evlat işe giriş, anne-baba mutlu, soran eşe dosta:
"O şimdi çalışıyor, devlet kapısında, işi sağlam"...
Varsıl aileler "ceviz kapılı" aileler olarak vasıflandırılırlardı. Sıradan bir ailenin genci "ceviz kapılı" ailelerin kızına arkadaşlık teklif edemez, dünürcü gönderemezdi.
Bu yazdıklarım eskilerde kaldı. Şimdi her şey birbirine karışmış, genelde herkes maddi av peşinde. :-)
Demir kapılar son yıllarda çöken ahlaka paralel hızla artan hırsızlıklara karşı güya alınan bir önlem. "Hırsızlığı meslek edinenler" kilitli demir kapıları da açmanın yollarını bulmuşlar.
Ahşap kapılar yoksul ailelerin tek katlı evlerinin kapılarıydı, çok zaman açık olurdu. Geceleri büyük demir sürgü (mandal) ile içerden sürgülenirdi, dışarıdan açılması mümkün değildi. Bu kapılar da nostaljilerde, sararmış fotoğraf görüntülerinde ve geçmişine bağlı duyarlı kişilerin anılarında kaldı.
Bu kapılar güvenliğimizi sağlayan bildiğimiz gördüğümüz kapılar...
Bir de görülemeyen kapılar vardır herkesin yüreğinde var olan: gönül kapıları...
Açılması biraz zordur başlangıçta, zor giriliyor gibi görünse de girildiğinde çıkılamayan kalp yapısının kapılarıdır gönül kapıları...
Bazen sevinç, bazen hırçınlık, bazen sitem ve bazen de hüzne açıktır lakin hiç bir zaman kapanmaz gönül kapıları...
Gönül kapılarımız dilerim yaşantımızın her anında güzelliklere açık olsun, bizlere güzellikler sunsun...
Selam ve sevgilerle,
Yurdagül Alkan.