- Kategori
- Şiir
Kaptanını öldürmüştü

www.denizekadar.com
Çekilmiş bir kayık tanırdım eskiden
yorgundu küpeştesi kaçardı herkesten
pişmanlıklar içindeydi, kaptanını öldürmüştü
sus diye bağırdı bir gece felaket sarhoştuk
ihanet, türevsiz korkulara bürünmüştü
deniz ve ben dedi aynı örgütün elemanları
kaptanın hayaleti mutlak yanımızdaydı
bütün gece tekneyle fısıltıyla konuştuk.
denize dönemem dedi felaket sarhoştum
pişman gözleri yaşlı, martıların yuvası
midyeleri ve şarabı, kanlı çapasına kustum
fırtına, deniz fenerini ikiye bölmüştü
ışığı dalgaların içinde bütün gece dövüştü
bir yüzümüze yalanın aydınlığı
bir yüzümüze gerçeğin karanlığı düştü
Zaten kiracıydık hepimiz
güzelleştirmekti tek derdimiz
bize ait olmayan bir dünyayı
kes dedi halatımı aniden aydım
sen durma kes de sal beni denize
ben daima bir adım önde olmalıyım dedi
sarhoşsun dedim bak aynen batarsın dedim
bir adım önde olmalıyım dedi yaşıyorsam ölümden
sonra sis, ağır ağır dağıldı gün doğarken
hava poyraza, zokacılar kıyıya dönmüştü
pişman gözleri oracıkta sulara gömülmüştü
kaptanını öldürmüştü O na hiç acımadım
ben dedim suyla dolan yorgun küpeşteme
ben o kaptanın teknesi, o teknenin kaptanıydım.
Hayrettin Turan
Kağıt Gemilerin Kaptanı