- Kategori
- Gündelik Yaşam
Karanlık sokaklarımda
Karanlık sokakları seviyorum, ışıklar kapanmış, belki bozuktur lambalar, girinti bir sokak dar ve tenha.. Geceye yaklaşıyoruz. İçimde merak ve korku.. Önüme bir köpek çıkabilir ya da şu virane yıkık evden bir sarhoş önümü kesebilir , ya da içmiş adamları taşıyan bir araba önümde duruverir, ya da bir kaç ergen topluluk aralarına beni alabilir... Ve korku bu duyguyu seviyorum.
Zihnimi canlı tutan ve o ana dönük bir farkındalık ve damarlarımda adrenalin yaratan , bilinmezliğin ve riskin ve ölümün korkusu...
İşte bunu seviyorum. O yüzden dar karanlık sokaklar benimdir. Bazen düşünüyorum eğer bir erkek olsaydım, sokaklarda yaşayabilirdim, bağımsız tehlikeli ve doğayı yuvası bilmiş. Galiba bilge bir serseri olurdum saç baş karışmış ve dünyayı çözmüş bir adam.
Geceleri bazen, ışıklarımı kapatırım ve korkarım da aslında karanlıktan ama, karanlığa sırtımı dönüp penceremden şehrin ışıklarını izlerim. Gecemi benle paylaşan, aynı anı yaşadığım ama birbirimizden haberdar olmadığımız belki bir köpek vardır sokakta ya da bir kadın su içmek için mutfağa girmiştir, belki birileri sevişiyordur ve belki birileri sadece kendine sarılarak ağlıyordur.
İşte bu karanlık ruhum, belirsizliğin içinde, geceyi kendine ait hissetmeyi ve aynı anı yaşayan her zerreye zihninden bir bağ kurmayı seviyor.
İşte bu yüzden gece benimdir.
İşte bu yüzden karanlık korkularım da benimdir.
resim:lavinye.net
- Toplam blog
- : 20
- : 1393
- Kayıt tarihi
- : 28.08.07
Öğrenci ..