Kardelen

Kardelen olmak isterdim herzaman,
Tomurcuğunu güneşe ulaştırmak için verdiği mücadeleyi
Onun için vermek.
Her türlü zorlukla mücadele etmek isterdim.
Ama yapamadım ,
O onurlu mücadeleyi veremedim .
Unutmuştur dedim, alışmıştır dedim bensizliğe,
Korkumu yenemedim .
Ulaşamadım ona ve yılları yenemedim.
Sonra susam kokan bir ağustos gününde,
O eski tomurcuğumu gördüm.
Olgunlaşmış açmış bir gonca olmuş,
Kırmızı yapraklarındaki bitmemiş sevgiyi gördüm.
Ve sonra kahroldum öldüm,
Keşke dedim kendi kendime
Yıllara meydan okuyup divane olsaydım ,
Uğruna ölseydim ama bırakmasaydım peşini keşke.
Sonra durdum bir an.
Omuzlarına konan iki meleği ,
Ve dünyasında yerimin olmadığını gördüm.
Kardelen olmak isterdim dedim ya
Hani onurlu bir mücadeleden bahsettim ,
Şimdi bu mücadeleyi kendimle vereceğim.
Onun için dua edip,
Melekleri ile mutlu olmasını isteyeceğim Allah'tan.
Kalbime taş basacağım,
Ama son nefesime kadar onu unutmayacağım..............