Kardeş bi kalem alabilir miyim (1)

Gözlerimi kapattığımda yüzün oluyordu karanlıklar

ki

Zaten buydu sevmek.

Alışmak, iyi insanlar olmak, bir ömür boyu beraber olmak...

Sevgi beslemek, vefalı olmak

Tıraş!

Yalandı hepsi.

Kaçıp gitmelerinin ardından acıklı türküler söylemekti sevmek

...

hafif kısık, kum taneleri gibiydi sesin

buralarda daha önce hiç görmediğim

kocaman siyah gözlerin vardı

öykülenemez, bestelenemez, yazılamazdı isminin güzelliği

‘bizim için ayrılık yoktur’ derken kaybolurdun ortalıktan

ki

zaten buydu sevmek

...

Tanrının çizdiği gibi duruyordu hala

dizlerinin yuvarlağı

gözakında duru nehirler

avuçlarında aşk şiirleri

motosikletle buradan Ankara’ya

kış günü

hangisi için gelmiştim de bulamamıştım seni

ki

zaten buydu sevmek

...

şimdi yine yaz oldu mevsim

dravdan da olsa ‘içimde coşan biri var’

Atlara şarap içiriyorlar yukarı aralık sokakta

Birer haftalık sakalımız var yüzümüzde

ve rakı boğuyoruz

bakkal yaşarın beş yüz senelik duvar dibinde.

Asayiş polisinin gelip bizi kovalamasına henüz iki saat var

Helenistik bulutlar dolaşıyor tepemizde
Cılız bir bağlama sesi geliyor yüzümüzü döndüğümüz gecekondudan

Benimse aklım fikrim sende

Ki

Zaten ...

Niye vardın ki o müteahhide

Okan Ünver