- Kategori
- Anne-Babalar
Kardeş kıskançlığında Ebeveyn davranışları

Kardeş kıskançlığının görünür sebebi, ebeveynlerin çocuklarına farklı sevgi ve ilgi göstermesidir. Ebeveynlerin, çocuklarına gösterdikleri farklı sevgi ve ilginin birçok sebebi olabilir; çocuklarından birinin yetenekli olması, yetersizliklerinin olması, hasta olması, derslerinde daha başarılı olması, kurallara uyması veya sadece erkek olması gibi nedenlerden dolayı daha çok sevgi ve ilgi görebilir. Zorunluluktan veya isteyerek bir çocuğuna daha yoğun sevgi gösterip ilgide bulunursak, ilginin olumlu veya olumsuz olmasına bakılmaksızın ilgisiz kalan kardeş diğer kardeşi rakip olarak görecektir. Rakibiyle iyi iletişim kurmak için çaba göstermeyip her fırsatta onu küçük düşürmek ve yaralamak için çaba gösterecektir.
Çocuklar ebeveynlere, kardeşlerine farklı davranıldığını söyledikleri zaman, ebeveynlerin bu durumu kabul etme konusunda zorluk yaşadıkları görülüyor. Karşılaştığım danışanların ebeveynlerini, bu durumu aşmak için danışma oturumlarına davet ediyorum. Ebeveynlerin danışanın nasıl düşündüğü konusunda daha anlamlı bilgilere sahip olurken, kabullenme aşamasına gelmesi çokta kolay olmuyor. Ebeveynlerle en çok zaman harcadığımız aşama, inkar etme aşamasıdır. İnkar aşamasını aştığımız zaman danışanımızla etkileşimli olarak ilerleme konusunda hızla yol alıyoruz. Hızlanmamızda ebeveynlerin katkısı büyük oluyor. Ebeveynler farklı davrandıklarını düşünmeye başladıklarında bile, danışanda hissedilebilir psikolojik sağlamlık belirtileri görülmeye başlanıyor. Danışan kendisine daha fazla değer ve saygının gösterildiği bir ortamda yaşadığını düşünmesi, danışanın varoluşsal algısının tamamen değişmesine ve olumlu sistematik düşüncelerin danışanın hayatında daha fazla yer almasına katkı sağlıyor.
Ebeveynler çocuklarıyla sevgiyi ve ilgiyi eşit olarak paylaşmalı, çocukların yaşı ne olursa olsun sevgiyi ve ilgiyi hiçbir çocuğundan eksik etmemelidirler. Sevginin eksik edildiği bir çocuk sevgi ve ilgi arayışı içinde olacaktır. Arayış sırasında doğru insan ve davranışlarla karşılaşmaz ve bu durumu iyi yönetemezlerse başarısız hayat hikayeleriyle karşılaşabiliriz. O zaman sevgi ve ilgiyi eksik ettiğimiz çocuklarımızdan istenilen davranış ve tutumları gösterme konusunda ebeveynler olarak büyük beklentiler içinde olmamamız gerekir.
Çocuklara sevgi gösterirken, gösterilen sevginin içine çocukları da katmalıyız. Çocuklarında ailenin bir parçası olarak, kardeşlerini sevmenin keyfini tatmasına fırsat vermeliyiz. Onlarında bir birlerini severek kendilerini ailenin bir parçası hissetmelerine yardımcı olabiliriz. Aile içerisinde kendisine daha az önemin gösterildiği gibi düşüncelere kapılmaması adına güzel bir yaklaşım tarzı sergilemiş oluruz.
Sevgisiz bırakılan çocuk, fırtınanın ortasında kalmış kaptansız gemiye benzer, okyanus ortasında umutsuz ama yalnız da bulabilirsiniz, fırtınadan tanınmayacak hale gelmiş bir şekilde de bulabilirsiniz.
Halil TAVLI
Psikolojik Danışman
tavlihalil@gmail.com