- Kategori
- Bebek - Çocuk
Karımı ilk kez aldattım!
Yanağına bir öpücük konduruyorum, bir tane, bir tane daha, kıkırdıyor! Ellerini tutuyorum, ellerime alıyorum öpüyorum. Burnunu, dudaklarını, ellerini durmadan öpmek istiyorum. Masmavi gözleri var. Gözlerine kapılıp gidiyorum. Ilık bir yaz akşamı. Telefonumun ışığı yanıyor gene. Bakıyorum karım arıyor. Açmıyorum!
Yanına uzanıyorum. Bana bakıp gülüyor. Ben de ona bakıp gülüyorum. Ellerini kaldırıyor havaya. Ellerini tutup öpüyorum. Parmaklarımı gezdiriyorum yanaklarında. O yüz o bakışlar tüm gün aklımdan çıkmıyor. Gizli gizli resmine bakıyorum şirkette. Eşimi tanıyalı 11 sene olmuş, bu duygu ilk kez sarıyor benliğimi. Karım aklımdan çıkıp gidiveriyor, hayatımda şimdi başka birisi.
Sabah uyanınca ilk aklıma o geliyor. Onu düşünüyorum; acaba şimdi ne yapıyor? O da uyanmışmıdır? Yoksa uyumakta mı güzel gözleri? İşe gitmek, çalışmak, birşey yapmak istemiyor canım. Lunaparkların ışıkları, denizlerin yakamozları, ışıklar içinde İstanbul umrumda değil. Eşimle göz göze geliyorum onu düşünürken. Acaba aklımdan geçenleri seziyor mu? Boşver deyip keyifli bir şarkıya başlıyorum.
Ne zaman bir Alışveriş yerine gitsem hep ona birşeyler bakıyorum. Eşim ''Ne zamandır seninle beraber alışverişe çıkmadık değilmi?'' diyor; HI HII diyorum. Umrumda değil kimse, ne de kendim. Bir şey bulsam ona alacağım.
Telefonumun ışığı yanıyor yeniden. Karım arıyor. Böyle nasıl yaşar insan? Ben, başak burcu, büyülü aşk meczubu nasıl böyle yaşarım? Kimseler bilmeden, sessizce ve gizlice; onun gülümseyişini düşünerek. Ve her gün akşam karıma ''merhaba'' diyerek. Ey büyük İnsan! Söyle nasıl böyle yaşanır?
Radyoda bir şarkı buğulu buğulu çalıyor: ''Yıllar aşka çare olur'' Sigarayı bırakmasam şimdi bir tane yakardım. Sonra geçip camın karşısına İstanbul'a sevdamı anlatırdım. Gecelerin laciverti sabahların beyazına karışırdı. İçmeden sarhoş olurdum, kimseler bilmezdi derdimi ben derdime aşık olurdum. Mevsimsiz bir aşk benimkisi. Belki bir saman nezlesi. Sular basmış katlarımı, ben mutluluktan yüzüyorum.
Ama elimde değil ki benim! Elleri hiçbir ele benzemiyor. Hayat fışkırıyor gözlerinden, dudaklarına dokunsam içimde bir Dünya açıyor. Vazgeçmişim korkularımdan, soyunmuşum gereksiz hırslarımdan. Bana hançerin en zehirlisini saplamış yılan dostları siliyorum kafamdan, düşünecek vaktim yok; insanın insanlıktan çıkmışını!
Telefonum tekrar çalıyor. Açıyorum bu sefer. ''Kaçıncı arayışım neden açmıyorsun?'' diyor karım. ''Yetişemedim'' diyorum, arsız arsız. ''Siz hala oynaşıyor musunuz orada?'' diyor karım. ''Yok uyuyacağız birazdan'' diyorum. Eşim birazdan dönecek. Artık bir saat dışarı çıkmak onun en büyük tatili. Bense dönüp yanımdaki sevdama bakıyorum. Kızım, bana bakıp ''agü'' diyor. Yanaklarına bir öpücük konduruyorum. Akşam yavaş yavaş rakı masasına kuruluyor. Havada nefis bir akşam kokusu.
Karımı ilk kez aldattım. Pişman değilim! Sevmek en insan yanımız...
- Toplam blog
- : 187
- : 1260
- Kayıt tarihi
- : 02.10.06
İyiye ve güzele götürmeliyiz Dünyayı. Sürekli daha çok kazanmak, daha yukarıdan bakmaya çalışmak,..