- Kategori
- Edebiyat
Kaya ve gül
Sen yalnızlıktan kaçansın.Bir kayanın bağrında dost renginde açansın.
Sen miydin gülüm, sen miydin sarp kayalara aldırmayıp da buradayım diyen.Bıktım gülistandan, bıktım güllerin yarenliğinden diye yazıya, yabana misafir gelen.Varsın kimse görmesin rengimi, varsın kimse bilmesin hüznümü diye bir dağ başı yalnızlığına sevdalanan. Sen miydin gülüm… Bir bahar sabahı yaprağındaki çiğ damlasını da alıp kaçmalı, çok uzaklara kaçmalı diye yüreğiyle kaviller eden.
Öyle ya kaçmalıydın… Daha tomurcukken bile dalında durdurmadılar seni…Sabırsız, sebatsızdı köklendiğin yürekler.El uzatıverdiler körpecik dallarına.Oysa sen düşünde açılmıştın göz kamaştıran endamınla… Düşlerde bıraktılar.Sabırsız, sebatsızdı köklendiğin yürekler… Açmalıyım diyordun…Açmalıyım ki görsünler güzelliğe aşkımı, görsünler ruhlara vereceğim yaşama telaşını.Dost diye uzanan ele eğiversem başımı…
Açmalıyım diyordun kokuversem mis gibi, Yüreklerden sevda alsam, buram buram his gibi,
Güzele yaren olsam, can evinde öz gibi…Neler de birikmişti tomurcuk otağında…
Uyandın ki düş olmuşsun, bir yaralı gül olmuşsun bahçıvan konağında.Gitmeli dedin, gitmeli bir dağ başı yalnızlığına.
Tuttun bir kayanın yamacında buluverdin kendini.Sen miydin gülüm, sen miydin güzelleştiriveren çehremi.
Niye geldin demem sana, kuşlar uçmaz sebepsiz.Keyfince kal, şeref verdin yamacıma.Eskiden taş derlerdi, dönüp bakan olmazdı.Sen gelince şenlendi, yönüm, yanım, taştan bağrım.Kayada da gül açarmış diye oldu, dönüp bakanım…Her yabanda, her boranda, yüreğine düşen çığda dayan bana arkandayım…Gönlünce tomurcuklan, çiçeklen katmer katmer, rüzgar seni bulamaz , gizlenirsin kovuğumda. Güya kaçan sen oldun ama ben beni buldum varlığında.İyi ki de kaçmış dedim, kaçmış dedim yalnızlığa…
Hoş geldin gülüm, hoş geldin…Dostsun bana, cansın bana bundan böyle.Az sonra gidiverecekmiş gibi durma öyle…Yoksa beğenmedin mi, rahatsız mı yamacım…
Dayan gülüm, dayan dostluğuma gönlünce…Yalnızlığın düş de kalsın…Uyan bir bak ardına, görüver yüreğimi…Görüver yüreğimde tutunduğun yerini…Sen yüreğime can, yöreme renk katansın.Sen yalnızlıktan kaçansın.Bir kayanın bağrında dost dost diye açansın.Bir kayanın bağrına mis kokular yayansın...Dostluğun kadim olsun ele güne söz verme, ardında, arkandayım...
Yalnızlığı kondurma ne dalına, ne dikenine...
Hoş geldin gülüm...Hoşgeldin...
- Toplam blog
- : 97
- : 531
- Kayıt tarihi
- : 10.04.08
Öğreneceği çok şey olan bir öğretmenim.... ..