- Kategori
- Şiir
Kazım Koyuncu / Çılgın çocuk
Onu öylesine yüreğimize yazdık ki şimdi dilimizde bas bir gitar nameleri yankılanıyor
Yüreğim göğüs kafesime sığmıyor bu akşam
Tenimde diken kesiği sızılar.
Saniyeler yumruklayarak
dakikaların gözlerini-
yaşama tutunmaya çalışıyorlar.
Altmış dakikalık bir zamanı-
geride bırakmanın öfkesiyle-
donk vuruyor kendi yüreğine saat..
Dün’ün sınırlarında kala kaldım öylece.
İçimdeki sevda kuşları
Yine hüzne kanat çırpmaktaydı,
Çernobil vurgunu dağlarıma.
Karadeniz’in çılgın çocuğunun__
türküleri yayılıyor-
rüzgardan bulutlara-
nani na dido / dido nana dido..
daha kaç kez sınan malıyım_
kendi sınırlarımda ölümle.
Beyaz Gülü koklarken__
Dikeniyle kanatıyorum parmaklarımı
Gül kızıla duruyor ellerimde.
Ellerim inatla yazmaya yelteniyor
Dil anlatmaya zorlanıyor sevdayı
Hayat:
Kıyılarına tutunma ihtiyacı duymadan,
Deli dolu Akıp gidiyor şaşkın bir yöne.
Bazen anlatmak kadar susmakta acı verir
Çocukluğumun deli yanları
oturuveriyor duyguların düğümlendiği yere.
Yaşam:
çiğnendikçe gözeleşen kerpiç çamuru gibi_
sıvanıyor umudun döküldüğü yere
tenimde radyasyon yangını sızılar
kanamaya devam ediyor hala….
Kazım koyuncunun anısına
Abdullah Oral
- Toplam blog
- : 151
- : 648
- Kayıt tarihi
- : 05.10.08
Kısa öz geçmiş: Gecenin kara yüzünde dişlenirken çığlıklar bir kadının sancılarının sükunete durd..