- Kategori
- Deneme
Kendim ettim kendim buldum
Bu ara yine bir rehavet içindeyim. Bir hoş görüdür bir pamuk helva kıvamıdır gidiyoruz. Dün akşam farkına vardım ki bu yaşla alakalı bir şey. 5 sene önce yerimden fırlayıp ağzına ayakkabıyla vuracağım insanlara ya “ kim bilir ne sorunu vardır garibin” diyorum ya da gülüp eğlenip boş verme hakkımı kullanıyorum. Bu sevgi pıtırcığı durumum millete de batmaya başlamış olacak ki “Ne kullanıyorsun? Ne kullanıyorsan bize de ver” gibi sorularla gelmeye başladılar. Hiçbir şey kullanmıyorum kardeşim! Hiç kullanmadım kullanmayacağımda. Hala aynı ölçülü kadınım. Sadece olgunlaştım, büyüdüm. Çünkü bir çocuk ve bir eski koca büyüttüm, çünkü 28 senelik iş hayatımın sonunda sakinliğin beni hep aranılır yaptığını anca fark ettim, çünkü olması gerektiği gibi fikirlerim düşüncelerimde büyüdü, geçmişimle barışmayı, beni ben yapan tüm olumsuzluklardan sıyrılmayı ve zarar verenleri dahi affetmeyi başardım. Hiç kimseyle hiçbir şeyle itişip kakışmak istemiyorum, anlamsız ve gereksiz kalabalıklar istemiyorum, belirsizliklerle yorulmak da istemiyorum. Özgür irademle verdiğim kararlar ve seçimlerle yaşlanmak istiyorum.
Hiçbir zaman şikayet eden bir insan olmadım, olan insanlardan da uzak dururum çünkü şikayet edebileceğim her durumu kendim yaratmışımdır hayatımda diye düşünürüm. Kime ne benim yanlış seçimlerimden ya da verdiğim aptalca kararlardan? Ben yaşadım ben çekeceğim günahını da sevabını da. Bunlar için başkalarını suçlamaya hakkım var mı? Tıpkı başkasının da beni suçlayamayacağı gibi. Hepimiz başkalarına sövsek te kendi seçtiğimiz hayatı kendi seçtiğimiz yollarla yaşıyoruz onun içinde kimseye mızlanıp sızlanmayalım. Parasız mıyım, çok harcamışımdır tutmamışımdır; dolandırıldım mı, kendi aptallığımdır; aldatıldım mı, çok önceden almalıydım önlemini ya da görmezden gelmeyeydim; işimdemi mutlu değilim, çıkıp başka iş arasaydım yada şişman mıyım, yemeseydim. Allahın taktiri hastalıklar ve ölümler haricin de yaşadığımız herşey kendi seçimlerimizdir.
Kendi mutsuzluklarımıza kılıf uydurduğumuz gibi başkalarının yanlışlarına da bahaneler üretme gibi bir eğilimimiz var. Öncelikle çocuklarımızın yaptığı her hatayı kapatıp kocaların ya da sevgililerin öküzlüklerini çevreye karşı haklı göstermek gibi. Onun için ortalık sosyopat ya da psikopat dolu. Çocuğun zarar verme eğilimine bile bahaneler bulup şirin göstermeye çalışan bir toplumuz. Ruh hastası kocalardan dayak yiyip “bu ara işsiz ondan sinirli” diyebilen manyaklar yetiştiriyor bu çocukları. Adam içer...sorunları vardır. Aldatır,eve gelmez...sıkılmış değişiklik arıyordur hatta erkektir elinin kiridir yıkayınca geçer. Döver...çok bunalmıştır ne yaptığını bilmiyordur. Evli erkekle birlikte olup adamın sadece haftada 2 saat kaçamak yaptığı belli olan bir kadının " Onun karısı benim, boşayabilse bana gelirdi" diye acayip ve nafile bir bekleyiş ve kabullenme içinde olduğunu bile gördüm ben. Zinayı, aptallığını geçtim birde mağdur yapmış kendini. İşte bunların hepsi kendi tercih ettiğimiz mutsuzluklarımız. Maalesef hayatımızın bir yerinde de hep bu mutsuzluklarla beslenerek mutlu olma çabasında olan insanlar vardır.
İşte ben artık hayatıma kimi nereye koyacağım, kime nasıl davranacağım ya da kimle nasıl konuşacağım diye düşünerek devam etmekten vazgeçtim. Herkesin bir yeri var. Uzak ya da yakın iyi ama kötü yerlerine oturttum. Dostluğumuza yıllardır karşılıklı emek verdiğimiz arkadaşlarım her zaman hayatımda olacaklar. Onlardan vazgeçebilmem mümkün değil çünkü emek verdiğim her şey benim için çok değerlidir. Çocuğumu, ailemi nasıl baş tacı ediyorsam onlar da hep başımın üstünde olacaklar her ne şekilde olursa olsun. Ama bana hiç faydası olmadığı gibi bir de arkamdan konuşup yalan söyleyen, sürekli huysuz çocuklar gibi sızlanıp hiç kimse için hiçbir şey yapmamış, kıskanç, mutsuz ve karanlık, küçücük beyinli, zavallı insanlar zaten geçici olarak girmişlerdi hayatıma ve görevlerini yapıp beni akıllandırıp, güçlendirip daha güzel bir kadın yaptıktan sonra yok edildiler. Onları hayatıma almakta benim seçimimdi çıkarmakta. Her konuda olduğu gibi bunda da içim çok rahat.
Kısaca kendim ettim kendim buldum, kendim seçtim kendim s...tım. Bu hayat en mükemmelinden en b...tan anına kadar kendi seçimlerimle yaşanmıştır.
- Toplam blog
- : 34
- : 1744
- Kayıt tarihi
- : 03.10.13
45 yaşını aşmış, yetişkin bir kızı olan, çalışan bekar bir anneyim. Hayatın esprili, güzel ve ren..