- Kategori
- Psikoloji
Kendimden şikayetim var!
Herhalde en zor olanıda insanın kendisinden bahsetmesi! Nedense kendimize karşı pek bir hoşgörülü ve anlayışlı oluruz da bu hoşgörünün çok azını diğerlerinden esirgeriz. Aslında bütün mesele olmak ya da olmamak değil,
- 'Acaba ben bu kişinin yerinde olsaydım, aynı koşullarda nasıl davranırdım?'...
Sinirlenip, kızdığımız bir sürü şeyi bizde yapıyoruz. Ben öğretmenlik yapıyorum, öğretmek diye bir kavrama inanmıyorum, insan ancak kendisi öğrenmek isterse öğreniyor, belki bizler de öğrenmeye yardımcı olan(umarım olmuşuzdur, oluyoruzdur!) yurdum insanlarıyız.
Şimdi ben bu sayfayı neden yazmaya karar verdim? Çünkü artık birikimlerimi, deneyimlerimi, yaşamı algıladığım dönemeçleri paylaşmak arzusu için. Ben insanlara çok çabuk inanıyorum, fakat ana sevgi kaynağından gitgide uzaklaşan insanoğlu,bir de bu ülkede yaşayan bizler!!! Çok sabırsız, bir an önce isteklerim olsun, çıkarlar tatmin olsun, bu yolda herşey serbest, erdemli olmak, insan emeğine saygılı olmak, o insan bu duruma gelene kadar neler yaşadı, ne mücadelelere girdi bunları hiç düşünmeye gerek yok. Yeterki ben mutlu olayım bu bir çok insanı, canlıyı, tahrip bile etse ille de "ben, ben, ben"... Bu bir şarkıydı "ille de sen"di ama benim anlatmaya çalıştığım durumlar için böyle anlatmaya çalışıyorum.
Geçen gün benden borç para almış ve asla geriye ödememiş insan sayısına baktım, beni artık hiç aramıyorlar, paramı geri ödeseler para sıkıntım kalmıyor. Bunu düşünürken dün 32.Gün programında iyi niyeti çok ama çok kötüye kullanılmış gurbetçilerin sessiz çığlıkları yüreğimi parçaladı! "Faiz haramdır, size kar payı vereceğiz" dedikleri insanların hemen hemen çoğunun tüm birikimlerini dolandırmışlar. Tertemiz yürekleri, hüzünlü gözleriyle nasıl kazandıkları ve bu adamlara nasıl inanıp tüm birikimlerini kaybettiklerini anlatırken, onları o kadar yürekten anladım ve acılarını paylaştımki anlatamam!!!
Ateş düştüğü yeri yakıyor. Ne yazık ki ölümü hiç aklımıza getirmiyoruz. Ben inanan bir insanım Allah'a döneceğimize ve İlahi Adalete bütün kalbimle inanırım. Mazlumun ahı bu alemde sahip olabileceğiniz en büyük servetten bile daha güçlüdür... Ben koyun olmama mücadelesi veriyorum, her yeni tanıdığım insana yeni bir sayfa açıyorum, önceki haksızlık ve hançerlenmelerimi masum bir insandan çıkarmak istemiyorum. Burada galiba biraz tedbirsiz davranıp aynı hataları tekrar tekrar yaşıyor, sonra kendime kızıyorum. Koyun olmamak kendin olmaya korkmadan değerler sistemine saygılı olarak, deneme yanılma git gelleri değildir de nedir yaşam? Ben kendimden şikayetçiyim, zarar görüyorum insanlardan, inanıyorum sözlerine ama sonunda ufacık(kendilerine göre büyüktür belki kimbilir!) çıkarlar için özü sınırsız mükemmellikte sınırsız potansiyele sahip olan insanı küçük görüp, insanoğlunun oluşturduğu yapay bir güce tapmak, putlaştırmak, yüreğin o güzelim katmanları yerine üç kuruşluk, bir gün böcek yemi olacak nefsini, egonu büyütmek için bunca insanı dolandırarak ve bunu da zeka ve beceri olarak kabul etmek çok büyük talihsizlik. Çok yazık!!!
- Toplam blog
- : 258
- : 2037
- Kayıt tarihi
- : 09.11.06
Ben İngilizce öğretmenliği yapan yurdum insanıyım. Yalnız öğrencilerim yetişkin arkadaşlar. Devlet m..