Kertenkele ve insan

Türkiye’den yaklaşık 2800 km uzaklıkta, Almanya’nın Köln şehrinde yapılacak olan büyük bir okul inşaatının temelleri atılmaktadır. İş makineleri tüm hızıyla çalışmakta, Alman mühendis Holger STINDL yapılan kazı çalışmalarını takip etmektedir. Holger, kendisinden yaklaşık 5-6 metre uzaklıkta toprak içinde yeşil bir nesne fark eder. Nesnenin olduğu yere doğru ilerler, yere doğru eğilir… Gördüğü yeşil nesne aslında, vücudu ikiye ayrılmış, henüz öldüğünü tahmin ettiği bir kertenkeledir. Kertenkelenin iki parçasını da eline alır. Yaklaşık 25 cm uzunluğunda, yeşil renkte olan böyle bir kertenkeleyi ilk defa görmektedir. Kertenkelenin cansız bedenini küçük bir karton kutuya koyar ve şantiye bölgesindeki odasına götürür.

Holger, durumu bildirmek için belediyeyi arar ve haber verir. Çok zaman geçmeden belediyeden konunun uzmanı bir ekip gelir. Kertenkeleyi incelerler…

Yapılan inceleme sonucunda kertenkelenin dişi olduğu, Avrupa’da nadir rastlanan bir tür olduğu tespit edilir. Aynı zamanda bu türler için üreme mevsimidir.

Uzman heyetin hazırladığı ayrıntılı raporun ardından, belediye meclisi okul inşaatının temel kazısının durdurulmasına karar verir ve durumu bağlı bulunduğu Kuzey Ren-Vestfalya eyaletine bildirir.

Eyalet meclisinin kararıyla, zoolog bilim adamlarından oluşan bir ekip yaklaşık bir ay boyunca inşaat alanının olduğu bölgede gece-gündüz durmadan çalışmalar yapar. Tamamlanan hassas ölçümlerin ve aramaların ardından inanılması güç bir başarıya imza atarlar.

Bir ayın sonunda aynı aileye mensup olduğu tespit edilen küçüklü-büyüklü 23 yeşilkertenkele, geniş inşaat alanı içerisinde bulunur. Yuvaları da tespit edilir fakat iş makineleri tarafından bozulmuştur. Aynı yere yakın büyük bir ormanlık alan içerisine kertenkeleler için özel yuvalar hazırlanır. Vakit geldiğinde geçici bir süre misafir edildikleri kutuların kapakları açılır… Hızla oradan uzaklaşırlar…

Elinde küçük bir kutuyla Holger, kertenkelelerin yuvalarının olduğu bölüme yaklaşır, yere eğilir, elleriyle bir çukur kazar. Elindeki küçük kutuyu çukura bırakır ve üstünü toprakla örter. Bir müddet tebessümle kertenkeleleri izledikten sonra oradan uzaklaşır…

Kertenkelelerin nakil işleminin tamamlanmasının ardından okul inşaatı kaldığı yerden devam eder.

Evet, yukarıda ki yaşanan olay, toplumsal mesajlar vermek için yazılmış kısa, sanal bir öyküye benziyor olabilir. Fakat öykü değil, yaşanmış gerçek bir olay. İnanması güç de olsa, olamaz da desek gerçek bir olay.

Siz adına isterseniz insanlık, isterseniz merhamet, isterseniz medeniyet, isterseniz hayvan sevgisi, isterseniz vicdan, isterseniz doğa sevgisi deyin. Ne derseniz deyin.

Dönün ve çocuklarınıza bir bakın… Dalında bir çiçeğe, saksıda bir fidana nasıl davrandığına, yerde bir karınca gördüğünde ne tepki verdiğine, avucuna aldığı civcive ne yaptığına bir bakın.

Ben söyleyeyim mi ne yaptığını… Sizi taklit ediyor…

Saygı ve sevgi ile… 27 Ocak 2017-Denizli / Özkan SARI