- Kategori
- Psikoloji
Kesik ruh
Derin bir kesikmiş görmezden geldiğim… İnce ince sızarken acı, kokusuyla kayboluyormuşum meğerse… Kaybolup, farklı bir dünyada nefes alıyormuşum… Ne söylediğimi biliyormuşum, ne de yaptığımın bir anlamı oluyormuş… Derin bir kesik ardından, yaşamla arama birde ben kesik atıyormuşum… Parça parça kopuyormuşum… Ne olup bittiğini anlamadan yaşıyormuşum… Kayboluyormuşum…
Deli eden bir acıymış içime yumak gibi yerleşen… Gün geçtikçe, zaman ilerledikçe kötü huylu bir tümör gibi büyüyen… Dayanılmaz sızılara, akıl almaz düşüncelerle beslenip, ruhumun kesiklerini derinleştiren… Unutulmaz bir sürprizmiş yaptığın… Her yeni yılda süslü püslü paketiyle yüreğimden çıkıp, ruhumun her köşesinde beliren…
Kesik bir ruhmuş benimkisi… Bütünlenmeyi bekleyenmişim… Bir iğne, bir iplikle kesik ruhumu tamir edenmişim… İplerin izlerinden kendime ders çıkartanmışım… Ben kesik bir ruha sahipmişim… Hala derin bir kesiğin acısını yaşayanmışım… Ama tamiri yapılmış bir ruhla yeniden gülebilenmişim…
Fotoğraf : Recep Güleç
- Toplam blog
- : 194
- : 1525
- Kayıt tarihi
- : 04.08.06
1981 yılında aslında istenmiyor olsam da geç alınan karardan dolayı hayattayım:)) Haritacıyım ve işi..