Keşke...

“ Sigaramın dumanına sardım sakladım seni…”

...

Artık seninle konuşmak...

Artık seninle konuşma düşüncesi bile bana dayanılmaz bir acı veriyordu.

*

Öyle çok anlatmaya çalıştım ki..

Belki de yanlış olan buydu bilmiyorum…

Sadece günün birinde bir çıtırtı geldi…İncecik bir çıt sesi.

Duydum, kesinlikle eminim.

Bir çıtırtı, hepsi o.

Bir şey çatladı, kırıldı, ikiye bölündü, yarım oldu.

*
Artık sen de yüzüne yansıyan hüznü saklayamıyordun.

Artık inanamaz bakışlarının anlamı değişiyor ve hüzün baskın çıkıyordu.

*
Oysa biliyordum ki bu gelip geçicidir.

Sadece şimdi, şu an, yüzleştiğin için…

Sadece şimdi, şu an, yüzleştiğim için…

Sonra baskın gelen günlük iş güç koşturmaca olacaktı.

Belki akşamları öylesine gelip geçecekti yüzünden bir hüzün yalazı .

Mutlaka akşamları öylesine gelip çökecekti yüzüme bir hüzün yalazı .

*

Yaşama ilişkin koşturmaca.

Yaşamanın getirdiği taşınması zor yükler.

Önemsenen konular, konumlar değişir. Ama hep o başlık altında başkaları olur.

Gündelik yaşamın heyecanları, sorunları,

Farklı duruşlar, farklı algılar..

Hep koşturmaca …

Daha çok vakit alan önemsenen başkaları.

Başkaları…

Başkaları…

*

Zamanını tükettiğini algılamıyor insan böyle koştururken.

Tükenmez sanıyor,

Ne büyük yanılgı …

*


"Keşke " dememeye yemin etmiştim 18 yaşıma bastığımda,

Öyle yaşayacaktım ki sonra "keşke" demek zorunda kalmayacaktım..

Saflık işte..

Tutulamayacak bir yeminmiş bu.

Yıllar geçtikçe anladım.

Yıllar geçtikçe böyle bir yemin ettiğimi bile anımsamaz oldum.

Öyle çok şeye keşke demiştim ki.

*

Keşke affedilmez sanılanların bile önemli olmadığını zamanında

anlayabilseydik.

Keşke sadece genel söylemlerde değil özel yaşamımızda da kişisel

ilişkilerimizde de daha demokrat daha özgürlükçü olabilseydik.

Keşke farklılıklarımızı kabullenebilseydik.

Keşke sorumlulukları paylaşamadığımız zaman daha yumuşak geçişler

yapabilseydik..

Keşke etrafımıza kabuklar örmeden olduğumuz gibi görünebilseydik …

Keşke sevdiklerimize bunu daha çok söyleyebilseydik..

*

Bunca zaman sonra bile..

Nedense en sıkıntılı, en üzgün zamanlarımda ,

Öyle birden küt diye karşıma geliyorsun..

Artık seninle konuşamamak ..

Artık seninle konuşamamak bana daha da dayanılmaz bir acı veriyor…

*

“ Sigaramın dumanına sardım sakladım seni ..”

Evet .. Hiç değilse bunu yaptım..

***

SEVGİLERDE

Sevgileri yarınlara bıraktınız

Çekingen, tutuk, saygılı.

Bütün yakınlarınız

Sizi yanlış tanıdı.

*

Bitmeyen işler yüzünden

(Siz böyle olsun istemezdiniz)

Bir bakış bile yeterken anlatmaya her şeyi

Kalbinizi dolduran duygular

Kalbinizde kaldı.

*

Siz geniş zamanlar umuyordunuz

Çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek.

Yılların telâşlarda bu kadar çabuk

Geçeceği aklınıza gelmezdi.

*

Gizli bahçenizde

Açan çiçekler vardı,

Gecelerde ve yalnız.

Vermeye az buldunuz

Yahut vaktiniz olmadı.

*
Behçet NECATİGİL