Keşke Dönebilseydin

Keşke dönebilseydin o uzak illerden,
Baharın gelmesini beklemeden.
Bana dönebilseydin mahmur gözlerin uyumadan
Ellerin ellerimde tutsaydım sabaha dek,
Yeşil gözlerin buğulanmadan baksaydım.

Keşke dönebilseydin, yüzümde izler çoğalmadan.
Ellerinde ki sıcaklık kalbimdeki buzları eritebilseydi.
Bedenini sarsaydım ellerinin sıcaklığı tenin gibi.
Güneşe, yıldızlara, aya gerek olmazdı.
Gözlerinin ışığı yeterdi bana...

Ilık havaları bekleme, güneşi, ayın tutulmasını,
Denizlerin çekilmesini bekleme,
Bekleme sabahın olmasını...
Uyandığında o yeşil gözlerini ilk ben görseydim.
Keşke birlikte sabahlaya bilseydim.

Güneşi beklemeden ayın batışını beklerdik.
Kurak mevsimlere inat...
Tenimin sıcaklığı seni ısıtmaya yeterdi.
Sen yağmur damlaları bekleme,
Dönerken yağan benim hasret yaşlarım.

Artık beklemeye gücüm yetmiyor.
Senin dönmeni beklerken yıllarım geçti.
Geldiğinde çok geç olmasın.
Korkuyorum ellerimde gönlüm gibi boş kalacak,
Dönmeni beklerken...
Tükenip eriyeceğim, mumun erimesi gibi.
Dönmeyeceğini bile bile...
Seni bu kadar arzuyla beklemeden.

02.05.2010

Gülseren Akdaş