Kim

belki dayanılabilirdim terkedilmelere

Gidenin boşluğu omuz üstündeki başın yokluğu gibi hissedilmeydi

zaman ezmezdi insanı akardı su gibi...

yarın olmasaydı

bize en uzak gün ''dün''dür

o bile unutulurdu..

o ilk öpücüğün o ilk heyecan bir anı bile olmazdı mazide..

öpenin dudaklarında ateş olmasaydı

hiç bir akşam yüreğin kafes boşluğundan taşacak gibi çarpmazdı...

güneş sadece denizlere batsaydı

burnun sızlamazdı ..onu hatırlatan her nesnede..

yastığımda saç tellerin kalırdı sadece geceden sabaha..

beni titreten düşüncelerin olmasaydı ..

hiç bir gülü koklamaz....arıları sevmezdim..

çiçeklere konmadağını bilmeseydim eğer...

düşlere sarılmazdım her korkunun ardından...

düşlerin gerçek olacağı ihtimalini varsayan umudum olmasaydı

her sabah görmediğim bir varlığa el açıp onunla konuşmazdım...

ve kör bir kuyuda ışıksız hayaller kurmazdım...

içimde ki inanç olmasaydı

ve sevgili kim özlerdi gözyaşında ki tuzu..

bir pınar gibi iki kaya arasından çıktığını bilmeseydim eğer..

Ankaralı bir grafiker... Şiir yazdığımı farketmem yeni bir keşfim. Mutluluk veriyor. Daha öncesinde ..