- Kategori
- Güncel
Kimdi bunlar? Halk yani şu Çılgın Türklerin torunları

22 Temmuz beklenen gündü, geldi.
Halk gitti oyunu verdi.
Bir güzel nefes aldı ardından.
Oh be dedi.
Ona övgüler sıralayanlar, şiirler yazıp türkü besteleyenler…
Sonuçları görünce mızrap şaştı, tel bozuldu.
Kalem bocaladı, dil sürçmeye başladı.
Hayret ki ne hayret.
Akıl karaya vurdu sanki.
Çocuk azarlarcasına azarlandı.
Tu kaka denildi.
Yaptığını beğendin mi diyerek çıkışıldı.
Küsüldü. Kimdi bunlar? Bizim halkımız. Yani bizim insanımız.
Kalemi olan yazar, kelamı olan söyler ya.
Herkes akıl hocası olup çıktı.
Adeta ben sana böylemi öğretmiştim dercesine.
Ezberi niye bozdun diyerek kükrercesine…
Vay be. Beklemiyordum.
Ne tehlikeler bekliyormuş meğer bizi.
Kimdi bunlar? Halk. Yani biz, yani hepimiz.
Yani Çılgın Türklerin torunları.
Uzaydan mı gelmişlerdi?
Okuyup dinleyince irkiliyorum.
Sanki her iki kişiden birinin uzaydan geldiği vehmine kapılıyorum.
Bu halkı hor görenlere.
Üzülüyorum. Kırılıyorum.
Oysa tekrar yazmayacaktım yeter diyecektim.
Olmadı işte.
Bu halk meğer ne kötülükler peşindeymiş böyle.
Ülkede her iki kişiden birisi kör diyecekler neredeyse.
Yetmez daha ileri gidip Aziz Nesin diliyle konuşacaklar.
Konuşuyorlar da.
Değerlerimiz elden gidiyormuş.
Bizi kara günler bekliyormuş.
Bu memleketi cafe de barlarda kafa demleyenler mi kurtardı.
Kırlarda kelebekler gibi coşanlar koşanlar mı kurtardı.
Hani hepimiz kardeştik.
Sandık açıldı kardeşlik bozuldu mu şimdi?
Şu Çılgın Türklerin torunlarına haksızlık yapmış olmuyor musunuz?
Halka biraz saygı lütfen.