Bana aşkınızı tarif edebilir misiniz?

Aşkınızı anlatmaya zorlamayın kendinizi.

Çünkü aşk kendi tarifini kendi yapar.

Gayrısı nafile.

Şiir yazmak, şarkı bestelemek, türkü yakmak…

Önemli olan aşka yaklaşmak.
“Dört tane kelebek bir gün bir ateş görmüşler. Bunun nasıl bir şey olduğunu öğrenmek istemişler. Birinci kelebek ateşe biraz yaklaşmış ve üzerinin aydınlandığını görmüş. Arkadaşlarının yanına gelmiş ve:
Bu ateş aydınlatıcı bir şey! Demiş.
İkinci kelebek bununla yetinmeyerek daha fazla şey öğrenmek istemiş. Biraz daha yaklaşmış ve ısındığını hissetmiş. Arkadaşlarının yanına gelerek:
Bu ateş ısıtıcı bir şey! Demiş.
Üçüncü kelebek bununla da yetinmeyerek daha fazla yaklaşmış ateşe. Bir anda ateşin kanatlarını yaladığını hissetmiş ve yanık kanatlarıyla arkadaşlarının yanına gelerek:
-Bu ateş yakıcı bir şey! Demiş...
Sonuncu kelebek daha da çok şey öğrenmek istiyormuş. Biraz yaklaşmış, aydınlandığını hissetmiş. Biraz yaklaşmış ısındığını hissetmiş. Biraz daha yaklaşmış ateş kanatlarını kavurmuş ve biraz daha yaklaştıktan sonra tamamen yanan kelebek " poff" diye bir ses çıkararak ortadan kayboluvermiş.
Ateşin gerçekten ne olduğunu belki bir tek o öğrenmiş ama geri dönüp söyleyememiş.

Çünkü o kaybolmuş ateş içinde.
Ve bir şeyi ancak içinde kaybolan bilebilirmiş!”

Ateşi tarif etmek isteyen kelebek ateşte yanıyor.

Oysa âşık olan kelebekler aşkı tarif edemezler
Aşkın tarifi yine aşkın içinde gizli. Ateşin tarifinin ateşin içerisinde gizli olduğu gibi.

Siz hala aşkınızı tarif edip anlatmaya çalışıyorsanız demek ki ya onun aydınlığını, ya sıcaklığını ya da kırmızılığını anlatmakla meşgulsünüz.
Bana aşkınızı tarif edebilir misiniz?
Durun durun yormayın kendinizi.
Eğer gerçekten âşık olmuş olsaydınız kendinizde anlatacak kadar güç hissetmeyecektiniz.

Sahi siz aşkın neresindesiniz?