​ Kınarken, kanıyor çiçeklerim... / Şiir / Milliyet Blog
Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

23 Nisan '08

 
Kategori
Şiir
 

Kınarken, kanıyor çiçeklerim...

Kınarken, kanıyor çiçeklerim...
 

Anadoluyum,

Tezek ateşinde pişen çorbayı
Bir sinide kaşıklayan köylünün yuvası.

Karlı tepelerin yamaçlarında
Soğuk suyunda halısını döven, köylü kadını

Nasırlı ellerinde çapasını sallayan, dedeyim .

Yaşını bilmez dul ninenin
Topukları kadar çatlamış toprağım

Anadoluyum
Göz pınarlarım kuru.

Uğruma savaş verirken
koynuma düşen askerin mezarıyım

kanayan yaralarda
durmadan açan gelinciğim


Anadoluyum,

Boş okulun zilinde
Hayallerini sallandıran yeni yetme öğretmen

Başı yastığa düşen genç kızın
Beyaz hayallerinin sırdaşıyım

Bir sandıkta sararmıştır emanet çeyizi ninelerin.
Beş şişte kaz ayağı olurum, soğukta ayağınıza çetik.
Salkım söğüt gölgesinde, yorgun çoban kavalında
Başlık parasıyım nefes nefese
Sarıkızın memesinde sağılır, en temiz sabahlarım.

Sağa sola bakıp da
İlk cigarasını sararken
Savurduğu ıslığım
Terli bıyıklarının arasında…delikanlıyım

Başaklar arasında, kör kurşun yemiş
Yetim kalan çocukların
Çelik çomağıyım
İlla erkek doğuracan diyen babanın
Ruhsuz bir bedenin avucunda sıkılı çarşafta
Hayata gözlerini açan
Öksüz dördüncü kızıyım belki de

Anadoluyum,

İnce belde çözülen kurdeleden
Üstüme yayılır al yazmalı bayrağım
Cana can, dişe diş, kaleme kalem gerekirse
buradayım.


Anadoluyum,

Zılgıt çeker kına gecelerinde mor kaftanlı kızlarım
Horon tepilirken, sallanan Karadeniz kıyılarıyım
Efelerim susar, boğazı düğüm düğüm.
Güneyim yanar

Büyük şehirde, salyalı köpekler kovalar
Yaşamak için kaldırımda duranları

Bilmediğim ülkelerden göz yaşı dolu mektuplar gelir
Buram buram tüter ocaklarım
Mecnunun Leyla'sında ak güllerim.

Yedi bölgemle yaşayan
Anadoluyum

Nefesinizle Türk’üm ben…

.....

Dinin, dilin, ırkın, mezhebin neyse
Farkı yok, açıktır kapılarım
Ben Türkiye’yim.

İşlenmişim yazmaların kenarlarına
Yazılmamış onca şiirde
Kanar portakal çiçeklerim…
Her bir oyanın öyküsünde
Türküsünü söyler kınalı parmaklarım.


bir türkü de sen çal
Anadoluyum duyarım...

“ALLI TURNAM
Allı turnam bizim ele varırsan
Şeker söyle kaymak söyle bal söyle
*
Eğer bizi sual eden olursa
Boynu bükük benzi soluk yar söyle
*
Allı turnam ne gezersin havada
Kırıldı kanadım kaldım burada
*
Ne onmadık kulumuşum dünyada
Akşam olsun allı turnam dön geri
Gülüm gülüm.
Kırıldı kolum,
Tutmuyor elim,
Turnalar hey.
Ah gülüm gülüm.
Yar gülüm gülüm.
Kız gülüm gülüm.
Turnalar hey. '

 
Toplam blog
: 88
: 392
Kayıt tarihi
: 13.11.07
 
 

Nisan -1970 İstanbul doğumlu. Genç Kuşak Aktüel dergisi genel yayın koordinatörü. Haftalık yayımı..