- Kategori
- Deneme
Kırıldım

Saç tellerime kadar kırıldım, kırgınım. Güvendiğim herkesin yüzüme bakıp gülümsemek yerine, sırtıyla beraber kı....nı dönüp ardına bakmadan gitmesine kırıldım. Sırtını dönen herkesin, gitmeden evvel göğsüme bir bıçak saplamasına kırıldım. O bıçakların öldürmeyip kanatmasına kırıldım. Akan kanın bana aldırmadan üstümü başımı mahvetmesine kırıldım. Kanlar içerisinde inlerken ben, kimsenin elimden tutup yardım etmemesine kırıldım. Elimi uzattığım kim varsa, tuttuğu anda elimden, beni uçuruma sürüklemesine kırıldım. Yuvarlandığım kayalıklarda kolumun kanadımın kırılmasına kırıldım. Yaralı bir gazi gibi dik durup yürümeye çalışırken ben, bastığım her kara parçasında mayınlar patlamasına kırıldım. Patlayan mayınların dizlerimi kırmasına kırıldım. Artık adım atacak gücümün kalmamasına, olduğum yere yığılmama kırıldım. Ölüp ölüp dirilirken defalarca ben, son isteğimi soracak tek bir kulun olmamasına kırıldım.
Ağladım, gözümden akan yaşa kırıldım. Aldandım, aldatan kim varsa birer birer her birine kırıldım. Öldüm defalarca, üst üste yeniden, ölümüme göz yuman kim varsa hepsine teker teker kırıldım. İmkanı olan herkesin bana imkansızlıklardan bahsetmesine kırıldım. kırıldım. En çok da kendime. kırıldığıma kırıldım. Kırılmama izin verdiğime. Kırıldıkça tükenmeme, tükendikçe yok olmaya bir adım daha yaklaştığıma kırıldım. Bile bile böyle olacağımı, bile bile böyle olmama kırıldım. Beni parçalayanlara kırıldım. Parçalarımı dağıtanlara kırıldım. Kırılan parçalarımın dolup gırtlağıma, nefesimi de parçalamasına kırıldım. Kırıldım, hayata, kendime, dost bildiklerime, her şeye, herkese kırıldım. Kırıldım, siz sakın kırılmayın ve vermeyin sakın izin sizi kırmalarına ve kimseyi kırmayın da. Ne demiş Cemal Süreya "hayat kısa, kuşlar uçuyor." uçuyor kuşlar ne de olsa, kanatları kırılmadıkça.