- Kategori
- İlişkiler
Kırkından Sonra Yazanı Tebeşir Paklar
Yazmanın, delirmenin ve aşık olmanın yaşı yoktur...
Akıllanmanın, okumanın ve sevişmenin yaşı vardır...
İnsan belli bir yaşı aşınca, yaş sınırı olmayan eylemlere daha da bir meyyal oluyor. Belki bu yüzden yazıya, aşka ve deliliğe paydos dedim. Kim bilir?
Son günlerde deli gibi okuyorum hem yenileri hem de önceden okuduklarımı...Deli gibi dediysem, otobüste 10-15 sayfa, uykudan önce 50-60 sayfa...Ama gittiğim her yerde elimde bir kitap...Hatta geçenlerde "Aşk"ın üstüne bira döküldü. Bugün de Sinekli Bakkal'a kahve döktüm.
Elimde rengârenk kalemler, her yerini çiziyorum kitapların; gören de eleştiri yazacak zanneder; oysa benim tek derdim var: Bu kitaplar sonra kime kalacak: Oğluma, torunlarıma...Onlar baksınlar da :"Vay be bizim dede de sıkı okuyucuymuş ha!" desinler diye çiziyorum, hatta bazen hiç alakasız yerleri çiziyorum da "Acaba dedemiz burayı niye çizmiş?" diye düşünsün keratalar..Fanteziye bak be...
Şimdiye kadar yüzlerce sayfa yazmış ve bunlar kaybederek, yırtarak ya da silerek yok etme başarısına imza atmış biri olarak şunu söyleyebilirim: Yazdıklarımın yok olmadığı tek yer Milliyet Blog... Nasıl olsa yok olmuyor diye habire yazıyorum...Bir baktım ki 95. bloğumu paylaşıyorum ve her ne hikmetse bu yazıların hepsi bir arada; hiçbiri yok olmamış...
İşte bu gazla yazmaya başladım kırkımdan sonra...Daha önce de yazıyordum, ama daha da bir sistemli olarak yazdım ve yok ettim. Masumiyet Müzesi'ni okuduktan sonra kendi kendime :"Ulan millet sevgilisinin sigara izmaritlerini, bulaşık bardaklarını biriktirir, sen daha yazdıklarna sahip olamıyorsun diye basmıştım fırçayı..
Aşık değilken yazmak da bir ölüm, ama aşka inanmadan yazmak daha büyük bir zulüm..
İşte bu yüzden diyorum ki:"Kırkından sonra yazanı tebeşir paklar."
- Toplam blog
- : 114
- : 1620
- Kayıt tarihi
- : 01.08.07
1964'te Ankara'da doğdum. Meslek lisesinin elektrik bölümünü bitirip fabrikada ve şantiyede çalıştım..