- Kategori
- Çocuk Psikolojisi
Kırmızı balon

Bir çocuk gördüm düşümde dün gece. Elinde kırmızı bir balon, düşüncelere dalmıştı. Düşünüyordu belkide, 'bende uçabilir miyim diye .Bırakmalı mıyım balonu, dönermi tekrar geriye? Ya da tutmalıyım sıkıca. Benide götürür mü yaşadığı şehire' , diye düşündü sessizce.
Bekledi uzun bir süre, uçmak istedi kırmızı balonuyla. Gitmek istedi yoğun bir istekle, kırmızı balonunun yaşadığı şehire. Günlerce bekledi. Ama boşa bekliyordu. Anladı. Balon götürmeyecekti onu yaşadığı şehire. Kabullendi bunu, gözyaşları içinde. Bıraktı boşluğa balonunu. Tek sahip olduğu, benim dediği balonunu bıraktı boşluğa.
Belki yine gelir diye düşündü umutla. Fakat balon sessizce mavi gökyüzünde sonsuzluğa kavuştu. Gözleri yaşlı çocuk, ne gidebilmişti balonuyla birlikte. Ne de balon ona geri dönebilmişti.
Tüm sevdiklerimiz gibi, kaybolmuştu sonsuzlukta. Geri döndürmeye kimsenin gücü yetmezdi. Yine bir terkedilişti bu, yine bir ayrılıştı. Yine hayat sayfasında bir elvedaydı, Bir gözyaşıydı.
Artık yapılacak hiçbirşey yoktu. 'Elveda baba' dedi çocuk. Gözleri yaşlı, gökyüzüne bakarak. 'Kırmızı balonların yaşadığı şehir güzel sanırım' dedi. Annesi öyle söylemişti.