Kırmızı Gül

Şu Güzellğe Bak

Kırmızı gül açmış, demet, demed,
Yaprakları konuşur, der Muhammet,
Yol göster nebii, bize’de şefaat et.
Teni, gül kokulu Muhammed.

Kırmızı gül, tomurcuklanmış,
Muhammed’in teni, gül kokarmış
Omuzunda nebi mühürü varmış,
Sen bizim rehberimiz ol Muhammed.

Kırmızı güller, baharda açar,
Mis kokusunu evrene saçar,
Bu yoldan Muhammet geçer,
Bizim yolumuzu çiz Muhammed.

Gül kokusu duyulur uzaktan,
Muhammed’e bir ışık inmiş gökten,
Elinde Kur’an yürüyerekten,
Bizim gönlümüzden de, geç Muhammed..

Necati Kavlak

Karanlığın düşmanı Işık! Gecenin zifiri karanlığı, şafak sökerken yerini, ufukta yükselen Güneş Işı..