- Kategori
- Şiir
Kıyıdan çekilmek
“toprağa gömüyorlar ölümü durmadan, durmadan gömüyorlar her defâsında yeniden çıkıp geri geliyor ölüm...” H.Kaptan
kapılar açılır / kapılar kapanır
durmadan / binlerce ayak yürür yaşama
zaman yaprakları sallanır
kuru bir dilin söylediğinin yeşertemediğidir düşen
*
rüzgâr, güneş, dünya
yelkovanla akrep döner
okur yine kendi bildiği gibi, sürmesini çeker göze yaşam
öğretir insana da dönmeyi
*
kar altında, sıcak sıcak akar uyku
yoktur gölgesi
seferberliğine geçer hüzün
yakar başlama ateşini
bilinmez hangi çatıya çöker kasveti
ve hangi kapı kapanır merhabaya
inkârda fayda etmeyen dilin yüreği
*
ne mor şafaklar vardır artık çoğalacak
ne mavisinden içilecek gök
ne de ninnisiyle dalga seslerinde deniz
*
her şey geçermiş yine de
unutulur bahçe kapısının çalan çıngırağı
çekilmeyen kuyu suyu
ağaçtaki ip salıncak
kapıları sımsıkı kapalı nefessiz ev
çürür avludaki üç tekerlekli bisiklet
*
sırı dökülen ayna
bağra basılamayan çerçevedeki iz
*
suyu kesilir sarmaşıkların
darp alır, çöker çardak
görülmez / çözülmez, boşluktaki virân düğüm
zamanı geldiğinde hep olur
kıyıdan çekilmeyen deniz var mıdır
ahh! alnından vurulası ölüm...
*
Hâdiye Kaptan
c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
- Toplam blog
- : 467
- : 145
- Kayıt tarihi
- : 16.05.11
Güzel Sanatlara tutkulu, Türk sanat müziği hayranı, deniz ve İstanbul âşığı şiiryazar bir fâni....