Kolay değil tek bedende iki kere ölmek

Bir kere öpsem kara gözlerinden

Çoğalıp düşeceksin dalından

Ben mahmur, ben solgun, ben en kırılgan ruh

Ziyadesiyle yorgun!

Neye yarar öpmeler...

Unut beni, git küçüğüm

Çoktan geride bıraktım sevmeleri

Çoktan söndürdüm gençlik kandillerini

Günlerimi, gecelerimi tümüyle yaktım!..

Unuttum dünde olup bitenleri

Hayıflanıp da bakmadım hiç geriye

Nasıl dönmüştü o zaman etrafımda dünya

Yol arkadaşım değilken hüzün

Nasıl yürümüştüm o daracık sokaklarda yalnız başıma!..

Biliyorum, seni üzeceğim ama

İki kere ölmek, tek bedende iki kişilik ölmek

Hiç kolay değil

Sevmeleri sonsuza uğurlamak...

Bu yüzden git! Sana da yazık olmasın

Baharının çiçekleri solmasın küçüğüm!..

Bir kere gölge düşürürsen gençliğinin yüzüne

Hiçbir ışıkla aydınlanamaz zindanın

Anlarsın o zaman, ne kadar zormuş karanlıkla mücadele

Ve loş bir dünyada yaşarken

Gözlerine: “iyi bak gözlerim”demek...

Seni sevgiyle öpüyorum

Hep aklımda olacaksın küçüğüm

Kendine iyi bak demek doğru mu bilmem

Ama sana tavsiyem: gökyüzü her zaman, her yerde mavidir diye

Israr edenler olursa inanma!..

Göç başlarsa bir gün denizden göğe doğru

İşte o zaman her yerde

Her zaman olur gök mavi!..

Je t’aime / I love you...

Rukiye Çelik / ANKARA

4 Mart 2016