- Kategori
- Gönüllülük
Komşun tok mu?

Kusurum olacaksa şimdiden affola. Naçizane bir konu hakkında görüşlerimi sizlerle paylaşmak istedim. Günlerdir hem televizyon hem radyo hem sosyal paylaşım siteleri aracılığıyla görüyorsunuzdur. “Afrika’ya yardım edin – Somali aç”
Bu haberler neden canını sıkıyor diyeceksiniz. Aslında canımı sıkan insanların tek bir yöne yönlendirilmesi ve kendi çevrelerinde olup bitenler hakkında sanki hiç yaşanmıyor gibi bir tutumda bulunmaları…
Elbette ki bende o aç insanların hallerine üzülüyorum, hak veriyorum da. Ancak bir insanın kapı komşusu, eşi dostu, onların akranları ya da en bilemediniz bulunduğu şehirdeki insanlar aç ise dünyayı doyurmuşsunuz ne eder? O insanlara zaten çeşitli ülkelerden yardım gidiyor. Allah edenlerden razı olsun herkes elinden geldiğince yardımcı oluyor. Ama şimdi tanık olduğum bir olay var ki;
Hiçbir sosyal güvencesi ve çalışamadığı için maddi gücü olmayan bir babamız var. Henüz 2 ve 5 yaşlarında dünya tatlısı iki çocuğu var. Kendileri kirada oturuyor ve bakmakla yükümlü olduğu yaşlı ve hasta annesi bir o kadar zor durumda olan babası da yanında kalıyor. Öyle günler oluyor ki babamız evine yiyecek bir şey alabilmek için kanserin acıttığı bedenine bakmadan çalışmaya çabalıyor. Doktorları babamızdan çok şikâyetçi olsa da babamızın o kadar yüce ve onurlu bir yüreği var ki “ bu halde dilenecek değilim” diyor.
Bu aileye geçen aylarda annem fitre toplamak için işe koyuldu. Kendimiz de elimizden geldiğince maddi manevi yardım ediyoruz. Annemin fitre sözü aldığı bir takım insanlar icraata gelince, “Biz Somali'ye gönderdik.” diye bir cevap veriyor. Ve o ayın kirası için para denkleştirmeye çalışan annemin yüreği burkuluyor. Daha az evvel kendisiyle konuştum. Annem diyor ki;
Kendi komşusunun gözünün önünde olan insanların düştüğü muhtaçlığı bildiği halde ve üstelik yardıma söz verdikleri halde nasıl olur da onlara yüz çevirip dünyanın öteki ucuna gönderdiklerini fitre sayıyor bu insanlar. Kim ne derse desin, Allah katında bunun daha makbul olduğunu düşünemiyorum.
Ve bu konuşmanın üzerine ben de düşündüm. Gerçekten aynı kanaatteyim. Senin en yakınındaki din kardeşinin acısına merhem olmak varken neden rahmeti uzaklarda arıyorsun?
İnsan, çok konuşur ama az düşünür. Siz o iki küçük çocuk ne yer diye düşündünüz mü? Her gördükleri bakkalın önünde “ anne bana süt al” diye ağlayan çocukları, annelerinin kollarını çimdikleyerek eve götürmelerini hiç düşündünüz mü? O annenin, o iki yaşlının ve bir yandan hastalığıyla bir yandan yoksulluğuyla savaşan o babanın durumunu düşündünüz mü?
-Tamam, Afrika aç,
Peki, bu aile tok mu?
Komşun tok mu? Mahallen tok mu? Semtin tok mu? Yaşadığın yerdeki bütün insanlar tok mu?
Eğer tok diyorsanız Allah yardımlarınızı kabul etsin.
Yok, bir şey diyemiyorsanız Allah yine yardımlarınızı kabul etsin,
Ama siz de önce kendi dünyanıza gözlerinizi açın!
Tüm içtenliğiyle,
Handan. 10.08.2011