- Kategori
- Engelli Eğitimi
Konuşma engelliler...

Hayatın beni bulunduğum konuma savurmasının öncesinde hep konuşma engelliler öğretmeni olmak istemişimdir. Hani küçükken, büyüyünce ne olacağını sorduğunuz 10 çocuktan en az 5’i size öğretmen olacağı cevabını verir ya, benimki biraz daha farklıydı işte. Hep içimde uhdesi kalmıştır 1999 senesinde gidemediğim o okulun. KTÜ’de kazandığım ve hep istediğim o bölüme o anki şartlar yüzünden gidememiştim. Sanırım o dönem için ben de, yakın çevrem gibi bunun geçici bir heves olduğuna inanmıştım fakat bu istek benim için sıradan bir istek değildi. Bir anda gelip çöreklenmemişti düşüncelerime. Öyleyse pek çok engelli insan arasından neden konuşma engellileri seçmiştim?
Küçük yaşlarda televizyonlarımızın sağ alt köşesinde tanışmıştım onların diliyle, haberlerden çok kelimeleri eşleştirmeye çalışırdım o zamanlar. Hangi hareketin ne anlama geldiğini bulabilmek için. Bu bana biraz sihir gibi gelmiştir hep, sanki çözümlenmeyi bekleyen bir algoritma gibi. Bunun yanında dudak okuma hevesimde oldu tabiî ki ama yine de işaret dili başka bir dünyaydı ve bu dünyanın kapılarını aralamak oldukça sıra dışıydı.
Aylarca bir kursa gider başka bir lisan öğrenirsiniz ve bir gün o dili kullanmanız gerektiğinde tarifsiz bir panik ve heyecan yaşarsınız. İşte konuşma engellilerin dünyası da beni hep bu kadar heyecanlandırmıştır. Siz istediğiniz kadar konuşun, çığlıklar atın, onlar kendilerine size hiç de aldırış etmeden sessiz, sakin bir dünya kurmuşlardır. Bazı hareketler serttir ama geneli yumuşaktır. “Seni seviyorum” demek başka bir güzeldir beden dilinde. Dejenere olmamıştır. Kalbin üstünde gelen ve hafif kıvrımlardan oluşan bir hareketle ifade edilir.
Bana kalırsa konuşma engelliler sadece işaretlerle ifade etmezler kendilerini. Nerede bir konuşma engelli görürseniz dikkat edin mutlaka gözleri de konuşur. Kendileri için kurdukları dünyanın dışındaysanız eğer, siz yokmuşsunuz gibi davranırlar ve bunun bir kusur olduğunu asla düşünüp, hissettirmezler. İşte bu davranışları yüzünden sizce de tüm konuşma engelliler hepimizden bir çıta daha üstte değiller mi?