​ Körebe / Psikoloji / Milliyet Blog
Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

24 Nisan '09

 
Kategori
Psikoloji
 

Körebe

Körebe
 

Yağmurun kokusu giriyor tenime. Tenim asit yağmurlarında yıkanıyor sanki uzun uzun... Sessiz sessiz... Kimsesiz..
Küçücük ufacık bir damla yakalıyor diğer damlaları hızla giden arabanın camında. Büyüyor büyüyor ve yok olup uçuyor rüzgarla..

Acılar da böyle mi yok oluyor acaba. Büyüyüp büyüyüp birden sonsuzlukta mı kaybolacak? Alışacakmıyız, hayat deyip ayak mı uyduracağız sonsuzluktaki fırtına yağmurlarına.. Asitler yağmayacak mı belli süre sonunda sürekli yanan ruhumuza..

Avuçlarım... Oy deli avuçlarım.. Ne hüzünleri ne sevinçleri ne fırtınaları büyüttün sen..Yüzüme sürdüğümde yaktın yanaklarımdan taa gözlerimi bir kızıl şafak edasında.. Söndürdün batan güneşe inat umutsuzluğunla..

Mavilikler aradım ruhuma, yeşil sevinçler sarmak için boynuma dağ tepe, dinlemeden gezdirdim umutlarımı, kayboluşlarımı.. Kimseler bilmeden parmak uçlarında serinlettim, yürüttüm seni. Ne çok umut çaldın, ne çok inanç ne çok yaşam aradın parmak aralarında...

Kolay olabilseydi ruhum bedenimle birleşir savaş açarlardı sana. Mis kokulu avuç içlerinde ölmek için. Şehitliğe erermiydi bilmem.. Mertebesinde yüceleceği kesin.. Ama savaşacak kadar kolay değil..

Gözlerim deli hoyrat sessizlikleri vuruyor duvarlara. Bu duvarlar neden bu kadar yıkık neden kirli neden solmuş boyasının renkleri. Çatlaklarının içinde birsürü gezinen hamam böceği. Bana bişeyler mi analtmaya çalışıyorlar böyle dökük, yıkık görünüşleriyle bilmiyorum.

Bildiğim tek şey gözlerim.. Gözlerim yanıyor sonsuzluğun bilinmez kayboluşunda.. Göktaşı gibi parçalanıyor uzayda..

Kime gitsem kime sorsam kayboluşlarımı, bilen yok. Neden kaybettin diyorlar hep. Oysa ben kaybetmedim ki çaldılar ben uyurken rüyalarımdan.

Kimbilir belki bir çocuk umudunda bulurum. Gözleri ufka bakan, umut dolu bir çocuk avuçlarında koklarım kokusunu kayboluşlarımın. Bir sevda yanığı, bir hayat coşkusu üzerine sererim yanaklarına, öpücüklerimle beraber, kıyamadan..

Giderim..

Kayboluşlarımı, varoluşlarımı, hissiyatlarımı bir çocuk gözlerine acıtmadan bağlar da giderim.. Onlar körebe oynarlar çünkü. Bilirler deli renkli bir eşarp bağlamasını gözlerine..

Ve oyun bitince bile gülücüklerle çıkarmasını..

Giderler....

http://www.dailymotion.com/video/xtq6i_james-blunt-good-bye-my-lover_music

 
Toplam blog
: 45
: 3226
Kayıt tarihi
: 07.08.08
 
 

Son tualde boyanan renklerin karmaşasındayım.. Biraz mavi, biraz beyaz, biraz siyahların gözde açtığ..