- Kategori
- Şiir
Koynumda gözyaşın
Küçük bi mutlulukta buldum kendimi ansızın…
Sensizliğin kollarında uyandığım bi gündü yine…
Senden pek bişey kalmamıştı acı veren.
İçimde kocaman bi hasret belirdi…
İşte o an anladım yüreğimdeki ıslaklık neden…
Sen vardın canım sen
Yerin bamboş.
Ne bir iz kalmış geriye ne de yıllar yılı biriktirdiğim onca anı.
her şeyi alıp gitmişsin kapını çekip giderken…
ey sevgili diye başlayan bi mektup buldum masanın üzerinde,
ve
böyle olmasını istemezdim seni sevmiştimle biten…
biliyordum her güzel şeyin bir sonu olduğunu, ve bu sonların mutlu sonlar olmadığını da…
kafaya koydu mu insan bi kere ayrılığı
ne sözler geliyo akla ne de daha önce gözyaşlarıyla edilen yeminler.
Bi hataydı denilip yitirilen aşklar..
Ya hayat…
Geride bırakılan mutluluklar…
Darmadağın bi kalp…
Senden onlar bile kalmadı be sevdiğim…
Bomboş uyandım bi sabah…
YOKLUĞUNU BİLE BİLE GÜLÜMSEDİM SABAHA
Sen yoktun…
Ve tüm hislerimi çaldırmış gibiydim dün gece
Diyorum ya sen de unuttum bi parçamı…
Daha sonra fark ettim seninle birlikte gittiğimi…
Sen olduğumu. Tüm varlığımın senden ibaret olduğunun farkına şimdi varıyorum…
Ve tüm hücrelerimle bağlı kalıyorum sana .
Sadık kalıyorum verilen tüm sözlere.
Senden kalan her anıyı kare kare duvarlarına asıyorum hayatımın.
Seninle büyüyorum…
Seninle ağırlaşıyo deli yüreğim…
Ağlamayı öğrendi gittin gideli…
İsyanı öğrendi ve savunmasız kalmanın tadına alışamadı.
Sen sevdiğim.
Sendin bırakıp giden
Sevdim deyip çekip giden.
Gözyaşlarım sandım yastığındaki tebessümü
Buruk ve isyankar sessizliği ise çığlıklarım…
Anlıyorum sana ait hepsi…
bu çığlık, yastığındaki gözyaşları…
içime çektiğim bu koku senin kokun.
Koynuma alıp uyuduğum senin gözyaşların…
Gel demeye gücüm yok.
Severdin bi zamanlar gülüşümü belki de sırf onun hatrına çıkar gelirsin diye birgün
Seni bekleyeceğim.
Ömürler sürse de gelişin
Alay edermişçesine yaşamla seni yaşayacağım ömürlerce…
Biliyorum geleceksin
Bıraktığın yerde seni arıyorum sevdiğim…