- Kategori
- Şiir
Neredeysen gel
Yine günbatımı.
Dalgalarda boğuldu bir kez daha güneş.
Ve sen güneş gözlüm sen…
Gittin bir sabah…
Bakıyorum ufkun kızıllığına,
Olurda oralardan çıkar gelirsin diye.
Sonsuzluk kadar uzak olsa da gelişin,
Gidişin kadar zor dönmeyeceğini kabullenmek.
Bak ilk yıldız belirdi gökyüzünde.
Alacakaranlık dalgalarla buluşuyor sessizce.
Çığlık çığlığa sesini duyumsuyorum işte şu an.
Her sessizlikte sen varsın.
Senin sesin.
Bendeyse bir ömür yalnızlık…
Oysaki ben yalnız değilim.
Sen varsın uykularımda her gece.
Bak yine karardı bulutlar.
Yine hüzün çöktü gün geceye dönerken üzerime.
Bir yangın var içimde.
Bir türlü sönmedi sevdiğim.
Her gün her gece anılarla körüklenen bir yangın…
Teslim olmuşken gün geceye
Aklımda yine yalnızca hayalin…
Ve sen yıldız gözlüm sen…
Yine gel diye rüyalarıma,
Ben geceyi sever oldum gittin gideli
Neredeysen gel.
Gel ki zindan olmasın her sabah sensizliğim.