Kriz

Yaşamın karanlık yüzü ile karşılaştın,

Aldı seni içine, kaldın şaşkın,

Yazık sana yazık, coştun da coştun,

Sabahın köründe işine koştun,

Yoğun tempoda çalıştın gece ayazında,

Dağıttın efkârını sigara dumanında.

Dibi delik pabuçla alıştın hep yokluğa,

Kriz geldi, bakmadı kimse senin gözyaşına,

Tazminat bile vermeden, işten çıkardılar sizi,

Sokakları doldurdu hırlısı, hırsızı, işsizi.

Evde ana, baba, çoluk çocuk, aş ister,

Koydular sınavı önüne, marifetini göster.

Üniversite mezunuydun, diploman elinde,

Kara elmas, yedi kat yerin dibinde,

Bir lokmaya razısın,

Diploma sana ne yapsın?

Aldın kazmayı eline, bilek ister, güç ister,

Beynin dolu,cebin boş, tahsillisin ne fark eder..

“Teğet geçti ekonomik kriz,ülkemizin üstünden,”

Acınır hallerdesin,basiretin yüzünden.

Değerler alt üst oldu oynadı taşlar,

Büküldü belleriniz, eğildi başlar.

Niyetler bir denklem, her yer karmaşa,

Bilgiler, belgeler düzmece uydurmaca.

Şimdi hakkını ararsın,meydanları doldurdun,

Coplandın, aşağılandın,en kötü sen oldun.

Artık tuzakları yıkıp da geçin,

Uyanık olmalısınız,cennet ülkemiz için.

NAHİDE ÇELEBİ (Yaşam ve İzler isimli kitabımdan alındı)