- Kategori
- Sinema
KT 14: "Abla" festivalin ilk haftasını geride bırakır.
26. Uluslararası İstanbul Film Festivali'nin yedinci gününde "abla" dört film daha görür.
İlki Azerbaycan-Rusya filmi, Elveda Güney Şehri: Türkçenin bu şirin -Azerice- formatı, iktidar boşluğunda it izinin nasıl kurt izine karıştığını yalın biçimde anlatan filmin sert köşelerini yumuşatır. Kız kardeşi beğenmemiş olsa da memnun "abla" bu filmden güzel müziğini mırıldana mırıldana çıkar.
İkincisi Rus filmi, Ada: İçindeki acıyla bir ermişe dönüşen keşişin soğuk ve ateş renkli yaşamının sonları. Bu film "abla"yı, keşişin diğerleriyle ilişkileri, onların bu adama farklı yaklaşımları, günah, yargı, dünya nimetleri üzerine düşündürür. Bu filmde, başka "abla" yazılarına konu olabilecek çok malzeme vardır.
Üçüncüsü İsviçre filmi, Vitus: Bir dâhi çocuk, yaşamının istemediği yöne gitmeye başladığını görür ve önlemini alır. "Abla"nın çocukluğunda okuduğu bir kitapta bir küçük prenses Sara vardır, bir sürü dış etkenle yaşamı altüst olan bu kızın tekrar prenses olması yine onun dışındaki etkenlerle oluşur. Günümüzde ise herkes gücü -isterse- kendi başına kullanabilir; 12 yaşındaki oğlan, 5-6 yaş büyük bakıcı ablasına pırlanta yüzük verirken bunun mümkün olduğuyla ilgili istatistikler eşliğinde ilân-ı aşk eder. "Abla", iki oğlanın bisikletle daireler çizdikleri ve walkmanlerindeki müziklerin -klasik ve pop- kadraja giriş çıkışları sırasında, uzaklaşıp yakınlaşmasını pek beğenir.
Sonuncusu bir Pasolini filmi, Şahinler ve Serçeler: 1967'de 17 yaşında olan Ninetto Davoli'nin, neşeyle, hem Toto'yla oynayıp hem de para kazandığını anlattığı uzun katılımı sonrası filmi izleyen "abla" kızkardeşi ve arkadaşı, Pasolini'nin zamanından en az yüzyıl ilerde bir sinemacı olduğuna karar verirler.
- Toplam blog
- : 591
- : 63
- Kayıt tarihi
- : 27.07.15
İstanbul'da 20 yıldan fazla, tasarımcı grafiker olarak çalışırken bir kız çocuğu da yetiştiren "a..