- Kategori
- Şiir
Küçük ölümler yaşadık
Küçük ölümler yaşadık, bölünmüş yalnızlıklarımızın kucağın da
Oysa büyük sevdalar sığmıştı, kırılgan yüreklerimize
Hayallerimiz değil miydi ellerimiz den tutan?
Umutlarımızdı, her günü farklı kılan
Sırası mıydı neden ölmeliydik? Yaşamak bu denli güzelken…
Sarı güller açmalı mıydı? Solgun yüzler de
Mecbur muydu erken beyaza bu saçlar?
Öylesine sevinçle kucaklamışken baharı
Bitmelimiydi böyle erken?
Yıpranmış yollar kadar, yorgun ayaklarımız
Ve eskiyen bir çatının arasından sızan yağmurlar la
Dolmalı mıydı bu yürek?
Böyle umarsız ve boş vermiş bir hayatın kolların da
Savrulmalı mıydık? Yaşamak varken…
Yapmak istediklerimiz bu denli çok
Ve yapabildiklerimiz bu kadarken
Alınmalımıydı umutlarımız kırılgan ellerimiz den?
Hayat olmaya devam ederken biz olabildiğimiz kadardık.
Büyük ölüme henüz vakit varken,
Bölünmüş yalnızlıklarımızın kucağında,
Küçük ölümler yaşadık.
Yazan: Serpil topaloğlu
7.2010
- Toplam blog
- : 42
- : 437
- Kayıt tarihi
- : 01.08.09
Asıl mesleği ressam. Resme olan ilgisi ikokul öncesine dayanır. İlköğrenim ve liseyi Aydın '..